Lotnictwo i kosmonautyka
W zastosowaniach lotniczych i kosmicznych liczą się przede wszystkim mała masa, wytrzymałość, odporność cieplna lub stabilność materiału w wymagających warunkach.
Tytan to pierwiastek o liczbie atomowej 22 (Ti), położony w okresie 4, grupie 4 i bloku d. Stan odniesienia w temperaturze pokojowej: ciało stałe. Konfiguracja elektronowa: [Ar] 3d2 4s2.
W metalach przejściowych elektrony podpowłoki d mogą uczestniczyć w tworzeniu wiązań i stabilizować różne stopnie utlenienia. To źródło bogatej chemii kompleksów, barw i właściwości katalitycznych.
Konfiguracja elektronowa atomu to [Ar] 3d2 4s2. Liczba i energia elektronów walencyjnych wpływają na tworzenie wiązań, typowe stopnie utlenienia oraz podobieństwa z sąsiednimi pierwiastkami.
Typowe są tlenki, halogenki i związki koordynacyjne. Częściowo zapełniona podpowłoka d umożliwia występowanie kilku stopni utlenienia, a niektóre związki wykazują intensywne barwy lub aktywność katalityczną.
W temperaturze pokojowej stanem odniesienia jest ciało stałe. Podawana gęstość wynosi 4.506 g/cm³. Temperatura topnienia wynosi 1 943 K (1 670 °C). Temperatura wrzenia wynosi 3 560 K (3 287 °C). Ciśnienie, czystość próbki i struktura krystaliczna mogą wpływać na mierzone właściwości fizyczne.
W praktyce najważniejsze konteksty występowania i zastosowań to: Lotnictwo i kosmonautyka, Implanty oraz Pigmenty.
W zastosowaniach lotniczych i kosmicznych liczą się przede wszystkim mała masa, wytrzymałość, odporność cieplna lub stabilność materiału w wymagających warunkach.
W tym zastosowaniu wykorzystuje się właściwości chemiczne lub fizyczne tego pierwiastka i jego związków, dobrane do konkretnych wymagań materiału lub procesu.
Związki tego pierwiastka mogą silnie pochłaniać wybrane zakresy światła, dlatego stosuje się je do uzyskiwania barwy lub charakterystycznej odpowiedzi optycznej.
Pierwiastek znajduje się w okresie 4 i grupie 4. W jego rzeczywistym otoczeniu w układzie okresowym widać między innymi: Skand, Tytan, Wanad, Itr, Cyrkon, Niob. Porównanie tych pozycji pomaga zrozumieć zmiany promienia atomowego, energii jonizacji, elektronów walencyjnych i sposobów tworzenia wiązań.
Wartości opisują pierwiastek lub atom obojętny tam, gdzie ma to zastosowanie. Dane fizyczne mogą zależeć od odmiany alotropowej, ciśnienia i warunków pomiaru.
Odkrycie pierwiastka wiąże się z osobą lub zespołem: William Gregor. Rozpoznanie nowego pierwiastka, uzyskanie czystej próbki i późniejsze przypisanie współczesnej liczby atomowej nie zawsze następowały w tym samym czasie.
Standardowa masa atomowa wynosi 47.867(1). Wartość ta odnosi się do składu izotopowego naturalnego materiału ziemskiego, a nie do masy jednego konkretnego atomu.
Pierwiastek ma co najmniej jeden trwały izotop. Izotopy mają tę samą liczbę protonów, lecz różną liczbę neutronów, dlatego zachowują tożsamość chemiczną pierwiastka, ale różnią się masą atomową.
Ryzyko zależy od postaci chemicznej, dawki i drogi narażenia. Czysty pierwiastek, jego jony i związki mogą mieć bardzo różne działanie biologiczne i środowiskowe, dlatego należy korzystać z danych bezpieczeństwa dla konkretnej substancji.