แม่เหล็ก
ในงานแม่เหล็กสมบัติทางแม่เหล็กไฟฟ้า หรือการตอบสนองต่ออุณหภูมิของดิสโพรเซียมถูกนำมาใช้เพื่อสร้าง ตรวจวัด หรือแปลงสัญญาณอย่างแม่นยำ
ดิสโพรเซียมเป็นธาตุเคมีที่มีเลขอะตอม 66 และสัญลักษณ์ Dy อยู่ในคาบ 6 หมู่ — บล็อก f ที่อุณหภูมิห้องสถานะอ้างอิงคือของแข็ง และมีการจัดเรียงอิเล็กตรอน [Xe] 4f10 6s2
ดิสโพรเซียมเป็นธาตุในอนุกรมแลนทาไนด์ ซึ่งออร์บิทัลย่อย 4f ค่อย ๆ ถูกเติม ออกซิเดชันสถานะ +3 พบได้บ่อย และอิเล็กตรอน f ทำให้แลนทาไนด์หลายชนิดมีสมบัติทางแม่เหล็กและสเปกตรัมที่เด่นชัด
การจัดเรียงอิเล็กตรอนของดิสโพรเซียมคือ [Xe] 4f10 6s2 อิเล็กตรอน 4f ถูกบังด้วยอิเล็กตรอนชั้นนอกพอสมควร จึงทำให้เคมีของแลนทาไนด์ข้างเคียงคล้ายกันมาก ขณะที่รัศมีไอออนและรายละเอียดของระดับพลังงานยังทำให้สมบัติและการแยกสารแตกต่างกันได้
ดิสโพรเซียมมักสร้างสารประกอบไอออนิกที่มีออกซิเดชันสถานะ +3 รวมถึงออกไซด์ เฮไลด์ และสารเชิงซ้อน เคมีของแลนทาไนด์คล้ายกันมากเพราะขนาดและประจุใกล้เคียงกัน แต่อิเล็กตรอน 4f ยังทำให้สมบัติทางแสงและแม่เหล็กแตกต่างกันได้
ที่อุณหภูมิห้อง สถานะอ้างอิงคือของแข็ง ความหนาแน่นที่ระบุคือ 8.54 g/cm³ จุดหลอมเหลวคือ 1 683 K (1 410 °C) จุดเดือดคือ 2 840 K (2 567 °C) ความดัน ความบริสุทธิ์ โครงสร้างผลึก และอัญรูปสามารถทำให้ค่าที่วัดเปลี่ยนได้ จึงควรอ่านข้อมูลทางกายภาพพร้อมเงื่อนไขการวัด
ในทางปฏิบัติดิสโพรเซียมพบการใช้งานในด้าน แม่เหล็ก, เลเซอร์ และ เครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์ เหตุผลของการใช้งานอาจมาจากสมบัติของธาตุบริสุทธิ์ โลหะผสม สารประกอบ หรือไอโซโทปเฉพาะ จึงควรพิจารณารูปทางเคมีควบคู่กับการใช้งานเสมอ
ในงานแม่เหล็กสมบัติทางแม่เหล็กไฟฟ้า หรือการตอบสนองต่ออุณหภูมิของดิสโพรเซียมถูกนำมาใช้เพื่อสร้าง ตรวจวัด หรือแปลงสัญญาณอย่างแม่นยำ
ดิสโพรเซียมใช้ในตัวกลางเลเซอร์ องค์ประกอบทางแสง หรือวัสดุที่ให้แสงในช่วงความยาวคลื่นเฉพาะ
ในงานเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์ สมบัตินิวเคลียร์ของดิสโพรเซียมหรือไอโซโทปบางชนิด—เช่น การสลายตัว การดูดกลืนนิวตรอน หรือการให้ความร้อน—เป็นเหตุผลหลักของการใช้งาน
ดิสโพรเซียมอยู่ในอนุกรมแลนทาไนด์ของบล็อก f ในคาบ 6 การเปรียบเทียบกับแกโดลิเนียมและเทอร์เบียมช่วยให้เห็นการเปลี่ยนแปลงอย่างต่อเนื่องของรัศมีไอออน การจัดเรียงอิเล็กตรอน และสมบัติทางแม่เหล็กหรือแสง
เมื่อเหมาะสม ค่าต่าง ๆ อธิบายธาตุหรืออะตอมเป็นกลาง สมบัติทางกายภาพอาจขึ้นอยู่กับอัญรูป ความดัน ความบริสุทธิ์ และเงื่อนไขการวัด
ดิสโพรเซียมถูกระบุจากสมบัติทางกายภาพและเคมีที่โดดเด่นระหว่างพัฒนาการของวิชาเคมี ปัจจุบันนิยามธาตุนี้อย่างแน่นอนด้วยเลขอะตอมและโครงสร้างอะตอม ไม่ใช่เพียงลักษณะของตัวอย่างที่มองเห็นได้
น้ำหนักอะตอมมาตรฐานของดิสโพรเซียมคือ 162.500(1) ค่านี้เป็นค่าเฉลี่ยถ่วงน้ำหนักขององค์ประกอบไอโซโทปในวัสดุธรรมชาติ ไม่ใช่มวลของอะตอมเดี่ยว
ไอโซโทปของดิสโพรเซียมมีจำนวนโปรตอนเท่ากันจึงเป็นธาตุเดียวกัน แต่มีจำนวนนิวตรอนและมวลอะตอมต่างกัน สัดส่วนไอโซโทปธรรมชาติสามารถทำให้ค่าน้ำหนักอะตอมมาตรฐานเปลี่ยนได้
ความเสี่ยงของดิสโพรเซียมขึ้นอยู่กับรูปทางเคมี ปริมาณ และเส้นทางการสัมผัส ธาตุบริสุทธิ์ ไอออน และสารประกอบอาจมีผลต่อร่างกายและสิ่งแวดล้อมต่างกัน จึงควรตรวจข้อมูลความปลอดภัยของสารจริงเสมอ