Konfiguracja elektronowa
Wybierz pierwiastek, aby zobaczyć jego konfigurację elektronową, rozkład na powłoki i podpowłoki oraz obsadzenie orbitali.
Przydatne przykłady
Konfiguracja elektronowa
Elektrony w głównych powłokach (n)
elektronów niesparowanych strzałek
Diagram orbitalny
Każde pole oznacza jeden orbital; strzałki oznaczają elektrony, a w parze mają przeciwne spiny. Pola pokazują obsadzenie, nie tory ruchu elektronów wokół jądra.
Kolejność zapełniania
Reguła Madelunga jest użytecznym sposobem budowania konfiguracji, ale nie jest prawem bez wyjątków. Rzeczywiste stany podstawowe mogą się różnić, gdy energie podpowłok są bliskie.
Trzy reguły stojące za diagramem
Pauli
Jeden orbital może zawierać najwyżej dwa elektrony; jeśli tworzą parę, mają przeciwne spiny.
Hund
W orbitalach p, d lub f o tej samej energii elektrony najpierw zajmują osobne orbitale, a dopiero potem tworzą pary.
Madelung
Najpierw zapełnia się podpowłoka o mniejszej wartości n + ℓ; przy remisie — o mniejszym n. Rzeczywiste stany podstawowe mogą odbiegać od tej prostej kolejności.