Półprzewodniki
W elektronice wykorzystuje się jego przewodnictwo, właściwości półprzewodnikowe, odpowiedź optyczną albo stabilność chemiczną w cienkich warstwach i elementach urządzeń.
Gal to pierwiastek o liczbie atomowej 31 (Ga), położony w okresie 4, grupie 13 i bloku p. Stan odniesienia w temperaturze pokojowej: ciało stałe. Konfiguracja elektronowa: [Ar] 3d10 4s2 4p1.
W grupie 13 na zewnętrznej powłoce znajdują się trzy elektrony walencyjne. W dół grupy rośnie charakter metaliczny, a znaczenie stopnia utlenienia +1 zwiększa się dla cięższych pierwiastków.
Konfiguracja elektronowa atomu to [Ar] 3d10 4s2 4p1. Liczba i energia elektronów walencyjnych wpływają na tworzenie wiązań, typowe stopnie utlenienia oraz podobieństwa z sąsiednimi pierwiastkami.
W chemii grupy 13 ważne są tlenki, halogenki oraz związki kowalencyjne i jonowe na dodatnich stopniach utlenienia. W dół grupy rośnie charakter metaliczny.
W temperaturze pokojowej stanem odniesienia jest ciało stałe. Podawana gęstość wynosi 5.91 g/cm³. Temperatura topnienia wynosi 302.9 K (29.76 °C). Temperatura wrzenia wynosi 2 673 K (2 400 °C). Ciśnienie, czystość próbki i struktura krystaliczna mogą wpływać na mierzone właściwości fizyczne.
W praktyce najważniejsze konteksty występowania i zastosowań to: Półprzewodniki, Diody LED oraz Przyrządy pomiarowe.
W elektronice wykorzystuje się jego przewodnictwo, właściwości półprzewodnikowe, odpowiedź optyczną albo stabilność chemiczną w cienkich warstwach i elementach urządzeń.
Odpowiednie atomy, jony lub związki mogą pochłaniać i emitować światło o charakterystycznych długościach fali, co wykorzystuje się w źródłach światła i materiałach luminescencyjnych.
Powtarzalna zależność właściwości elektrycznych, optycznych lub cieplnych od warunków pozwala stosować materiał w czujnikach i aparaturze pomiarowej.
Pierwiastek znajduje się w okresie 4 i grupie 13. W jego rzeczywistym otoczeniu w układzie okresowym widać między innymi: Glin, Krzem, Cynk, Gal, German, Kadm. Porównanie tych pozycji pomaga zrozumieć zmiany promienia atomowego, energii jonizacji, elektronów walencyjnych i sposobów tworzenia wiązań.
Wartości opisują pierwiastek lub atom obojętny tam, gdzie ma to zastosowanie. Dane fizyczne mogą zależeć od odmiany alotropowej, ciśnienia i warunków pomiaru.
Odkrycie pierwiastka wiąże się z osobą lub zespołem: Lecoq de Boisbaudran. Rozpoznanie nowego pierwiastka, uzyskanie czystej próbki i późniejsze przypisanie współczesnej liczby atomowej nie zawsze następowały w tym samym czasie.
Standardowa masa atomowa wynosi 69.723(1). Wartość ta odnosi się do składu izotopowego naturalnego materiału ziemskiego, a nie do masy jednego konkretnego atomu.
Pierwiastek ma co najmniej jeden trwały izotop. Izotopy mają tę samą liczbę protonów, lecz różną liczbę neutronów, dlatego zachowują tożsamość chemiczną pierwiastka, ale różnią się masą atomową.
Ryzyko zależy od postaci chemicznej, dawki i drogi narażenia. Czysty pierwiastek, jego jony i związki mogą mieć bardzo różne działanie biologiczne i środowiskowe, dlatego należy korzystać z danych bezpieczeństwa dla konkretnej substancji.