Opakowania
W materiałach użytkowych wykorzystuje się trwałość, reaktywność lub właściwości mechaniczne i cieplne związków tego pierwiastka.
Glin to pierwiastek o liczbie atomowej 13 (Al), położony w okresie 3, grupie 13 i bloku p. Stan odniesienia w temperaturze pokojowej: ciało stałe. Konfiguracja elektronowa: [Ne] 3s2 3p1.
W grupie 13 na zewnętrznej powłoce znajdują się trzy elektrony walencyjne. W dół grupy rośnie charakter metaliczny, a znaczenie stopnia utlenienia +1 zwiększa się dla cięższych pierwiastków.
Konfiguracja elektronowa atomu to [Ne] 3s2 3p1. Liczba i energia elektronów walencyjnych wpływają na tworzenie wiązań, typowe stopnie utlenienia oraz podobieństwa z sąsiednimi pierwiastkami.
W chemii grupy 13 ważne są tlenki, halogenki oraz związki kowalencyjne i jonowe na dodatnich stopniach utlenienia. W dół grupy rośnie charakter metaliczny.
W temperaturze pokojowej stanem odniesienia jest ciało stałe. Podawana gęstość wynosi 2.7 g/cm³. Temperatura topnienia wynosi 933.5 K (660.3 °C). Temperatura wrzenia wynosi 2 743 K (2 470 °C). Ciśnienie, czystość próbki i struktura krystaliczna mogą wpływać na mierzone właściwości fizyczne.
W praktyce najważniejsze konteksty występowania i zastosowań to: Opakowania, Lotnictwo i kosmonautyka oraz Linie energetyczne.
W materiałach użytkowych wykorzystuje się trwałość, reaktywność lub właściwości mechaniczne i cieplne związków tego pierwiastka.
W zastosowaniach lotniczych i kosmicznych liczą się przede wszystkim mała masa, wytrzymałość, odporność cieplna lub stabilność materiału w wymagających warunkach.
Wysokie przewodnictwo elektryczne oraz możliwość formowania przewodów sprawiają, że materiał nadaje się do przesyłania prądu.
Pierwiastek znajduje się w okresie 3 i grupie 13. W jego rzeczywistym otoczeniu w układzie okresowym widać między innymi: Bor, Węgiel, Glin, Krzem, Cynk, Gal. Porównanie tych pozycji pomaga zrozumieć zmiany promienia atomowego, energii jonizacji, elektronów walencyjnych i sposobów tworzenia wiązań.
Wartości opisują pierwiastek lub atom obojętny tam, gdzie ma to zastosowanie. Dane fizyczne mogą zależeć od odmiany alotropowej, ciśnienia i warunków pomiaru.
Historia tego pierwiastka obejmuje etap rozpoznania jego odrębności chemicznej, uzyskania próbki oraz późniejszego umieszczenia w układzie okresowym według liczby atomowej.
Standardowa masa atomowa wynosi 26.9815384(3). Wartość ta odnosi się do składu izotopowego naturalnego materiału ziemskiego, a nie do masy jednego konkretnego atomu.
Pierwiastek ma co najmniej jeden trwały izotop. Izotopy mają tę samą liczbę protonów, lecz różną liczbę neutronów, dlatego zachowują tożsamość chemiczną pierwiastka, ale różnią się masą atomową.
Ryzyko zależy od postaci chemicznej, dawki i drogi narażenia. Czysty pierwiastek, jego jony i związki mogą mieć bardzo różne działanie biologiczne i środowiskowe, dlatego należy korzystać z danych bezpieczeństwa dla konkretnej substancji.