Baterie i akumulatory
W tym zastosowaniu wykorzystuje się zdolność materiału do magazynowania, przekazywania lub wytwarzania energii dzięki reakcjom chemicznym albo przemianom jądrowym.
Kadm to pierwiastek o liczbie atomowej 48 (Cd), położony w okresie 5, grupie 12 i bloku d. Stan odniesienia w temperaturze pokojowej: ciało stałe. Konfiguracja elektronowa: [Kr] 4d10 5s2.
W metalach przejściowych elektrony podpowłoki d mogą uczestniczyć w tworzeniu wiązań i stabilizować różne stopnie utlenienia. To źródło bogatej chemii kompleksów, barw i właściwości katalitycznych.
Konfiguracja elektronowa atomu to [Kr] 4d10 5s2. Liczba i energia elektronów walencyjnych wpływają na tworzenie wiązań, typowe stopnie utlenienia oraz podobieństwa z sąsiednimi pierwiastkami.
Typowe są tlenki, halogenki i związki koordynacyjne. Częściowo zapełniona podpowłoka d umożliwia występowanie kilku stopni utlenienia, a niektóre związki wykazują intensywne barwy lub aktywność katalityczną.
W temperaturze pokojowej stanem odniesienia jest ciało stałe. Podawana gęstość wynosi 8.65 g/cm³. Temperatura topnienia wynosi 594.2 K (321.1 °C). Temperatura wrzenia wynosi 1 040 K (766.9 °C). Ciśnienie, czystość próbki i struktura krystaliczna mogą wpływać na mierzone właściwości fizyczne.
W praktyce najważniejsze konteksty występowania i zastosowań to: Baterie i akumulatory, Pigmenty oraz Powłoki galwaniczne.
W tym zastosowaniu wykorzystuje się zdolność materiału do magazynowania, przekazywania lub wytwarzania energii dzięki reakcjom chemicznym albo przemianom jądrowym.
Związki tego pierwiastka mogą silnie pochłaniać wybrane zakresy światła, dlatego stosuje się je do uzyskiwania barwy lub charakterystycznej odpowiedzi optycznej.
Cienka warstwa metalu lub jego związku może poprawiać odporność korozyjną, przewodnictwo, wygląd powierzchni albo jej właściwości optyczne.
Pierwiastek znajduje się w okresie 5 i grupie 12. W jego rzeczywistym otoczeniu w układzie okresowym widać między innymi: Miedź, Cynk, Gal, Srebro, Kadm, Ind. Porównanie tych pozycji pomaga zrozumieć zmiany promienia atomowego, energii jonizacji, elektronów walencyjnych i sposobów tworzenia wiązań.
Wartości opisują pierwiastek lub atom obojętny tam, gdzie ma to zastosowanie. Dane fizyczne mogą zależeć od odmiany alotropowej, ciśnienia i warunków pomiaru.
Odkrycie pierwiastka wiąże się z osobą lub zespołem: Karl Samuel Leberecht Hermann. Rozpoznanie nowego pierwiastka, uzyskanie czystej próbki i późniejsze przypisanie współczesnej liczby atomowej nie zawsze następowały w tym samym czasie.
Standardowa masa atomowa wynosi 112.414(4). Wartość ta odnosi się do składu izotopowego naturalnego materiału ziemskiego, a nie do masy jednego konkretnego atomu.
Pierwiastek ma co najmniej jeden trwały izotop. Izotopy mają tę samą liczbę protonów, lecz różną liczbę neutronów, dlatego zachowują tożsamość chemiczną pierwiastka, ale różnią się masą atomową.
Niektóre postacie chemiczne tego pierwiastka mogą być toksyczne lub niebezpieczne przy wdychaniu, połknięciu albo długotrwałym kontakcie. Ocena ryzyka musi dotyczyć konkretnego związku i warunków narażenia.