Pomiary
Powtarzalna zależność właściwości elektrycznych, optycznych lub cieplnych od warunków pozwala stosować materiał w czujnikach i aparaturze pomiarowej.
Rtęć to pierwiastek o liczbie atomowej 80 (Hg), położony w okresie 6, grupie 12 i bloku d. Stan odniesienia w temperaturze pokojowej: ciecz. Konfiguracja elektronowa: [Xe] 4f14 5d10 6s2.
W metalach przejściowych elektrony podpowłoki d mogą uczestniczyć w tworzeniu wiązań i stabilizować różne stopnie utlenienia. To źródło bogatej chemii kompleksów, barw i właściwości katalitycznych.
Konfiguracja elektronowa atomu to [Xe] 4f14 5d10 6s2. Liczba i energia elektronów walencyjnych wpływają na tworzenie wiązań, typowe stopnie utlenienia oraz podobieństwa z sąsiednimi pierwiastkami.
Rtęć jest metalem ciekłym w temperaturze pokojowej. Tworzy związki na stopniach utlenienia +1 i +2 oraz amalgamaty z wieloma innymi metalami.
W temperaturze pokojowej stanem odniesienia jest ciecz. Podawana gęstość wynosi 13.53 g/cm³. Temperatura topnienia wynosi 234.3 K (-38.8 °C). Temperatura wrzenia wynosi 629.9 K (356.7 °C). Ciśnienie, czystość próbki i struktura krystaliczna mogą wpływać na mierzone właściwości fizyczne.
W praktyce najważniejsze konteksty występowania i zastosowań to: Pomiary, Lampy oraz Synteza chemiczna.
Powtarzalna zależność właściwości elektrycznych, optycznych lub cieplnych od warunków pozwala stosować materiał w czujnikach i aparaturze pomiarowej.
Odpowiednie atomy, jony lub związki mogą pochłaniać i emitować światło o charakterystycznych długościach fali, co wykorzystuje się w źródłach światła i materiałach luminescencyjnych.
Pierwiastek lub jego związki mogą przyspieszać reakcje albo umożliwiać ich prowadzenie w łagodniejszych warunkach, nie będąc przy tym zużywane w takim samym stopniu jak reagenty.
Pierwiastek znajduje się w okresie 6 i grupie 12. W jego rzeczywistym otoczeniu w układzie okresowym widać między innymi: Srebro, Kadm, Ind, Złoto, Rtęć, Tal. Porównanie tych pozycji pomaga zrozumieć zmiany promienia atomowego, energii jonizacji, elektronów walencyjnych i sposobów tworzenia wiązań.
Wartości opisują pierwiastek lub atom obojętny tam, gdzie ma to zastosowanie. Dane fizyczne mogą zależeć od odmiany alotropowej, ciśnienia i warunków pomiaru.
Historia tego pierwiastka obejmuje etap rozpoznania jego odrębności chemicznej, uzyskania próbki oraz późniejszego umieszczenia w układzie okresowym według liczby atomowej.
Standardowa masa atomowa wynosi 200.592(3). Wartość ta odnosi się do składu izotopowego naturalnego materiału ziemskiego, a nie do masy jednego konkretnego atomu.
Pierwiastek ma co najmniej jeden trwały izotop. Izotopy mają tę samą liczbę protonów, lecz różną liczbę neutronów, dlatego zachowują tożsamość chemiczną pierwiastka, ale różnią się masą atomową.
Ryzyko zależy od postaci chemicznej, dawki i drogi narażenia. Czysty pierwiastek, jego jony i związki mogą mieć bardzo różne działanie biologiczne i środowiskowe, dlatego należy korzystać z danych bezpieczeństwa dla konkretnej substancji.