Χημικό στοιχείο · σελίδα αναφοράς

80Hg

Υδράργυρος

Το στοιχείο «Υδράργυρος» έχει ατομικό αριθμό 80 και σύμβολο Hg. Βρίσκεται στην περίοδο 6, στην ομάδα 12 και στον τομέα d. Σε θερμοκρασία δωματίου η κατάσταση αναφοράς είναι υγρό. Η ηλεκτρονιακή του διαμόρφωση είναι [Xe] 4f14 5d10 6s2.

Ατομικός αριθμός80

Σχετική ατομική μάζα200.592(3)

Ομάδα12

Περίοδος6

Τομέαςd

Ηλεκτρονιακή διαμόρφωση[Xe] 4f14 5d10 6s2

Ηλεκτρονιακή δομή

Τι καθορίζει τη χημεία του

Το στοιχείο «Υδράργυρος» ανήκει στα στοιχεία του d-τομέα. Τα ηλεκτρόνια d και s έχουν κοντινές ενέργειες, γι’ αυτό είναι δυνατές διαφορετικές βαθμίδες οξείδωσης και ποικιλία ενώσεων συναρμογής.

Η ηλεκτρονιακή διαμόρφωση [Xe] 4f14 5d10 6s2 πρέπει να εξετάζεται μαζί με τη βαθμίδα οξείδωσης. Όταν αφαιρούνται ηλεκτρόνια, αλλάζουν η κατοχή των τροχιακών d, το χρώμα, ο μαγνητισμός και η χημική δραστικότητα.

Χημικές μορφές

Ενώσεις, ιόντα και υλικά

Το στοιχείο «Υδράργυρος» σχηματίζει ενώσεις των οποίων οι ιδιότητες εξαρτώνται από τη βαθμίδα οξείδωσης και τον τύπο δεσμού. Ανάλογα με τη θέση του στον περιοδικό πίνακα, σημαντικές οικογένειες μπορεί να είναι οξείδια, αλογονίδια, υδρίδια, άλατα ή ενώσεις συναρμογής.

Φυσική συμπεριφορά

Κατάσταση και αλλαγές φάσης

Σε θερμοκρασία δωματίου η κατάσταση αναφοράς είναι υγρό. Η αναφερόμενη πυκνότητα είναι 13.53 g/cm³. Το σημείο τήξης είναι 234.3 K (-38.8 °C). Το σημείο βρασμού είναι 629.9 K (356.7 °C). Η πίεση, η καθαρότητα και η κρυσταλλική δομή μπορούν να μεταβάλουν τις μετρούμενες φυσικές τιμές.

Παρουσία και εφαρμογές

Παρουσία και χρήσεις: Υδράργυρος

Στη Γη, το στοιχείο «Υδράργυρος» απαντά σε ορυκτά, ενώσεις ή στοιχειακή μορφή ανάλογα με τη χημική του δραστικότητα και το γεωχημικό περιβάλλον. Στην πράξη, σημαντικές εφαρμογές που παρουσιάζονται εδώ είναι Μετρήσεις, Λαμπτήρες και Χημική σύνθεση.

Στην πράξη

Παραδείγματα πραγματικών χρήσεων

Μετρήσεις

Το στοιχείο «Υδράργυρος» χρησιμοποιείται σε εφαρμογές που σχετίζονται με «Μετρήσεις», όταν οι φυσικές ή χημικές ιδιότητές του προσφέρουν το κατάλληλο πλεονέκτημα.

Λαμπτήρες

Το στοιχείο «Υδράργυρος» χρησιμοποιείται σε εφαρμογές που σχετίζονται με «Λαμπτήρες», όταν οι φυσικές ή χημικές ιδιότητές του προσφέρουν το κατάλληλο πλεονέκτημα.

Χημική σύνθεση

Το στοιχείο «Υδράργυρος» χρησιμοποιείται σε εφαρμογές που σχετίζονται με «Χημική σύνθεση», όταν οι φυσικές ή χημικές ιδιότητές του προσφέρουν το κατάλληλο πλεονέκτημα.

Θέση στον περιοδικό πίνακα

Τι δείχνουν τα γειτονικά στοιχεία

Το στοιχείο «Υδράργυρος» βρίσκεται στην περίοδο 6 και στην ομάδα 12. Η σύγκριση με τα πραγματικά γειτονικά στοιχεία του πίνακα βοηθά να εξεταστούν τάσεις όπως το ατομικό μέγεθος, η ενέργεια ιοντισμού, η ηλεκτραρνητικότητα και ο χαρακτήρας των χημικών δεσμών.

Δεδομένα αναφοράς

Φυσικές και ατομικές ιδιότητες

Κατηγορίαμέταλλο μετάπτωσης

Κατάσταση σε θερμοκρασία δωματίουΥγρό

Ηλεκτρονιακές στιβάδες2 · 8 · 18 · 32 · 18 · 2

Πυκνότητα13.53 g/cm³

Σημείο τήξης234.3 K (-38.8 °C)

Σημείο βρασμού629.9 K (356.7 °C)

Ηλεκτραρνητικότητα Pauling2

Πρώτη ενέργεια ιοντισμού1 007 kJ/mol

Ηλεκτρονική συγγένεια—

Οι τιμές αφορούν το στοιχείο ή το ουδέτερο άτομο, όπου αυτό εφαρμόζεται. Τα φυσικά δεδομένα μπορεί να εξαρτώνται από το αλλότροπο, την πίεση και τις συνθήκες μέτρησης.

Ιστορία

Ανακάλυψη και ταυτοποίηση

Το στοιχείο «Υδράργυρος» ή υλικά που το περιέχουν ήταν γνωστά από την αρχαιότητα, πολύ πριν από τη σύγχρονη χημεία. Η πρακτική χρήση, η χημική ταυτοποίηση και ο σύγχρονος ορισμός με βάση τον ατομικό αριθμό είναι διαφορετικά ιστορικά στάδια.

Ισότοπα και ατομική μάζα

Πώς η ισοτοπική σύσταση αλλάζει τις τιμές

Η σχετική ατομική μάζα αναφοράς είναι 200.592(3). Η τιμή αφορά τη συνήθη ισοτοπική σύσταση φυσικού γήινου υλικού και όχι τη μάζα ενός συγκεκριμένου ατόμου.

Το στοιχείο «Υδράργυρος» έχει τουλάχιστον ένα σταθερό ισότοπο. Τα ισότοπα έχουν τον ίδιο αριθμό πρωτονίων, άρα την ίδια στοιχειακή ταυτότητα, αλλά διαφορετικό αριθμό νετρονίων και διαφορετικές ατομικές μάζες.

Ασφάλεια

Χειρισμός και έκθεση

Οι κίνδυνοι που σχετίζονται με το στοιχείο «Υδράργυρος» εξαρτώνται από τη χημική μορφή, τη δόση και την οδό έκθεσης. Το καθαρό στοιχείο, τα ιόντα και οι ενώσεις του μπορεί να έχουν πολύ διαφορετικές βιολογικές και περιβαλλοντικές επιδράσεις, γι’ αυτό πρέπει να χρησιμοποιούνται τα δεδομένα ασφαλείας της συγκεκριμένης ουσίας.