Luty
W tym zastosowaniu wykorzystuje się właściwości chemiczne lub fizyczne tego pierwiastka i jego związków, dobrane do konkretnych wymagań materiału lub procesu.
Cyna to pierwiastek o liczbie atomowej 50 (Sn), położony w okresie 5, grupie 14 i bloku p. Stan odniesienia w temperaturze pokojowej: ciało stałe. Konfiguracja elektronowa: [Kr] 4d10 5s2 5p2.
Pierwiastki grupy 14 mają cztery elektrony walencyjne. U lżejszych członów szczególnie ważne są wiązania kowalencyjne, a w dół grupy wyraźnie rośnie charakter metaliczny.
Konfiguracja elektronowa atomu to [Kr] 4d10 5s2 5p2. Liczba i energia elektronów walencyjnych wpływają na tworzenie wiązań, typowe stopnie utlenienia oraz podobieństwa z sąsiednimi pierwiastkami.
Pierwiastki grupy 14 tworzą tlenki, halogenki, wodorki i wiele związków kowalencyjnych. W dół grupy rośnie znaczenie niższego stopnia utlenienia +2 i charakter metaliczny.
W temperaturze pokojowej stanem odniesienia jest ciało stałe. Podawana gęstość wynosi 7.365 g/cm³. Temperatura topnienia wynosi 505.1 K (231.9 °C). Temperatura wrzenia wynosi 2 875 K (2 602 °C). Ciśnienie, czystość próbki i struktura krystaliczna mogą wpływać na mierzone właściwości fizyczne.
W praktyce najważniejsze konteksty występowania i zastosowań to: Luty, Powłoki oraz Brąz.
W tym zastosowaniu wykorzystuje się właściwości chemiczne lub fizyczne tego pierwiastka i jego związków, dobrane do konkretnych wymagań materiału lub procesu.
Cienka warstwa metalu lub jego związku może poprawiać odporność korozyjną, przewodnictwo, wygląd powierzchni albo jej właściwości optyczne.
Dodatek tego pierwiastka lub jego związków może zmieniać twardość, wytrzymałość, odporność korozyjną, temperaturę topnienia albo zachowanie materiału w wysokiej temperaturze.
Pierwiastek znajduje się w okresie 5 i grupie 14. W jego rzeczywistym otoczeniu w układzie okresowym widać między innymi: Gal, German, Arsen, Ind, Cyna, Antymon. Porównanie tych pozycji pomaga zrozumieć zmiany promienia atomowego, energii jonizacji, elektronów walencyjnych i sposobów tworzenia wiązań.
Wartości opisują pierwiastek lub atom obojętny tam, gdzie ma to zastosowanie. Dane fizyczne mogą zależeć od odmiany alotropowej, ciśnienia i warunków pomiaru.
Historia tego pierwiastka obejmuje etap rozpoznania jego odrębności chemicznej, uzyskania próbki oraz późniejszego umieszczenia w układzie okresowym według liczby atomowej.
Standardowa masa atomowa wynosi 118.710(7). Wartość ta odnosi się do składu izotopowego naturalnego materiału ziemskiego, a nie do masy jednego konkretnego atomu.
Pierwiastek ma co najmniej jeden trwały izotop. Izotopy mają tę samą liczbę protonów, lecz różną liczbę neutronów, dlatego zachowują tożsamość chemiczną pierwiastka, ale różnią się masą atomową.
Ryzyko zależy od postaci chemicznej, dawki i drogi narażenia. Czysty pierwiastek, jego jony i związki mogą mieć bardzo różne działanie biologiczne i środowiskowe, dlatego należy korzystać z danych bezpieczeństwa dla konkretnej substancji.