Χημικό στοιχείο · σελίδα αναφοράς

50Sn

Κασσίτερος

Το στοιχείο «Κασσίτερος» έχει ατομικό αριθμό 50 και σύμβολο Sn. Βρίσκεται στην περίοδο 5, στην ομάδα 14 και στον τομέα p. Σε θερμοκρασία δωματίου η κατάσταση αναφοράς είναι στερεό. Η ηλεκτρονιακή του διαμόρφωση είναι [Kr] 4d10 5s2 5p2.

Ατομικός αριθμός50

Σχετική ατομική μάζα118.710(7)

Ομάδα14

Περίοδος5

Τομέαςp

Ηλεκτρονιακή διαμόρφωση[Kr] 4d10 5s2 5p2

Ηλεκτρονιακή δομή

Τι καθορίζει τη χημεία του

Το στοιχείο «Κασσίτερος» ανήκει στην ομάδα 14 και έχει τέσσερα ηλεκτρόνια σθένους. Αυτό κάνει τους ομοιοπολικούς δεσμούς ιδιαίτερα σημαντικούς στα ελαφρύτερα μέλη, ενώ ο μεταλλικός χαρακτήρας αυξάνεται προς τα κάτω στην ομάδα.

Η διαμόρφωση [Kr] 4d10 5s2 5p2 συνδέεται με βαθμίδες οξείδωσης που φθάνουν συχνά την +4. Στα βαρύτερα μέλη αποκτά μεγαλύτερη σημασία και η +2, καθώς το εξωτερικό ζεύγος s συμμετέχει λιγότερο εύκολα στους δεσμούς.

Χημικές μορφές

Ενώσεις, ιόντα και υλικά

Σημαντικές χημικές μορφές του στοιχείου «Κασσίτερος» περιλαμβάνουν οξείδια, αλογονίδια και υδρίδια. Ανάλογα με τη θέση του στην ομάδα, μπορεί να σχηματίζει ισχυρά ομοιοπολικά δίκτυα ή να εμφανίζει περισσότερο μεταλλική συμπεριφορά και σταθερότερη βαθμίδα οξείδωσης +2.

Φυσική συμπεριφορά

Κατάσταση και αλλαγές φάσης

Σε θερμοκρασία δωματίου η κατάσταση αναφοράς είναι στερεό. Η αναφερόμενη πυκνότητα είναι 7.365 g/cm³. Το σημείο τήξης είναι 505.1 K (231.9 °C). Το σημείο βρασμού είναι 2 875 K (2 602 °C). Η πίεση, η καθαρότητα και η κρυσταλλική δομή μπορούν να μεταβάλουν τις μετρούμενες φυσικές τιμές.

Παρουσία και εφαρμογές

Παρουσία και χρήσεις: Κασσίτερος

Στη Γη, το στοιχείο «Κασσίτερος» απαντά σε ορυκτά, ενώσεις ή στοιχειακή μορφή ανάλογα με τη χημική του δραστικότητα και το γεωχημικό περιβάλλον. Στην πράξη, σημαντικές εφαρμογές που παρουσιάζονται εδώ είναι Κολλήσεις, Επιστρώσεις και Μπρούντζος.

Στην πράξη

Παραδείγματα πραγματικών χρήσεων

Κολλήσεις

Το στοιχείο «Κασσίτερος» χρησιμοποιείται σε εφαρμογές που σχετίζονται με «Κολλήσεις», όταν οι φυσικές ή χημικές ιδιότητές του προσφέρουν το κατάλληλο πλεονέκτημα.

Επιστρώσεις

Το στοιχείο «Κασσίτερος» χρησιμοποιείται σε εφαρμογές που σχετίζονται με «Επιστρώσεις», όταν οι φυσικές ή χημικές ιδιότητές του προσφέρουν το κατάλληλο πλεονέκτημα.

Μπρούντζος

Το στοιχείο «Κασσίτερος» χρησιμοποιείται σε εφαρμογές που σχετίζονται με «Μπρούντζος», όταν οι φυσικές ή χημικές ιδιότητές του προσφέρουν το κατάλληλο πλεονέκτημα.

Θέση στον περιοδικό πίνακα

Τι δείχνουν τα γειτονικά στοιχεία

Το στοιχείο «Κασσίτερος» βρίσκεται στην περίοδο 5 και στην ομάδα 14. Η σύγκριση με τα πραγματικά γειτονικά στοιχεία του πίνακα βοηθά να εξεταστούν τάσεις όπως το ατομικό μέγεθος, η ενέργεια ιοντισμού, η ηλεκτραρνητικότητα και ο χαρακτήρας των χημικών δεσμών.

Δεδομένα αναφοράς

Φυσικές και ατομικές ιδιότητες

Κατηγορίαμέταλλο μετά τη ζώνη μετάπτωσης

Κατάσταση σε θερμοκρασία δωματίουΣτερεό

Ηλεκτρονιακές στιβάδες2 · 8 · 18 · 18 · 4

Πυκνότητα7.365 g/cm³

Σημείο τήξης505.1 K (231.9 °C)

Σημείο βρασμού2 875 K (2 602 °C)

Ηλεκτραρνητικότητα Pauling1.96

Πρώτη ενέργεια ιοντισμού708.6 kJ/mol

Ηλεκτρονική συγγένεια107.3 kJ/mol

Οι τιμές αφορούν το στοιχείο ή το ουδέτερο άτομο, όπου αυτό εφαρμόζεται. Τα φυσικά δεδομένα μπορεί να εξαρτώνται από το αλλότροπο, την πίεση και τις συνθήκες μέτρησης.

Ιστορία

Ανακάλυψη και ταυτοποίηση

Το στοιχείο «Κασσίτερος» ή υλικά που το περιέχουν ήταν γνωστά από την αρχαιότητα, πολύ πριν από τη σύγχρονη χημεία. Η πρακτική χρήση, η χημική ταυτοποίηση και ο σύγχρονος ορισμός με βάση τον ατομικό αριθμό είναι διαφορετικά ιστορικά στάδια.

Ισότοπα και ατομική μάζα

Πώς η ισοτοπική σύσταση αλλάζει τις τιμές

Η σχετική ατομική μάζα αναφοράς είναι 118.710(7). Η τιμή αφορά τη συνήθη ισοτοπική σύσταση φυσικού γήινου υλικού και όχι τη μάζα ενός συγκεκριμένου ατόμου.

Το στοιχείο «Κασσίτερος» έχει τουλάχιστον ένα σταθερό ισότοπο. Τα ισότοπα έχουν τον ίδιο αριθμό πρωτονίων, άρα την ίδια στοιχειακή ταυτότητα, αλλά διαφορετικό αριθμό νετρονίων και διαφορετικές ατομικές μάζες.

Ασφάλεια

Χειρισμός και έκθεση

Οι κίνδυνοι που σχετίζονται με το στοιχείο «Κασσίτερος» εξαρτώνται από τη χημική μορφή, τη δόση και την οδό έκθεσης. Το καθαρό στοιχείο, τα ιόντα και οι ενώσεις του μπορεί να έχουν πολύ διαφορετικές βιολογικές και περιβαλλοντικές επιδράσεις, γι’ αυτό πρέπει να χρησιμοποιούνται τα δεδομένα ασφαλείας της συγκεκριμένης ουσίας.