Chemisch element · referentiefiche

50Sn

Tin

Tin (Sn) is element 50 van het periodiek systeem, een post-overgangsmetaal in groep 14, periode 5 en het p-blok. De elektronenconfiguratie [Kr] 4d10 5s2 5p2 helpt verklaren hoe het element bindt en reageert; de referentietoestand bij kamertemperatuur is vast.

Atoomnummer50

Standaard atoomgewicht118.710(7)

Groep14

Periode5

Blokp

Elektronenconfiguratie[Kr] 4d10 5s2 5p2

Elektronenstructuur

Wat bepaalt de chemie?

Elementen van groep 14 hebben vier valentie-elektronen. Bij de lichtere elementen domineert covalente binding; lager in de groep wordt het metallische karakter sterker.

Voor tin bepaalt de configuratie [Kr] 4d10 5s2 5p2 hoeveel buitenste elektronen aan binding kunnen deelnemen. Verschillen in hybridisatie, oxidatietoestand en kristalstructuur kunnen daardoor zeer uiteenlopende materialen opleveren.

Chemische vormen

Verbindingen, ionen en materialen

De chemie omvat covalente netwerken en moleculaire verbindingen, oxiden, halogeniden en — bij de zwaardere elementen — duidelijk metallische materialen. Oxidatietoestanden +4 en +2 zijn afhankelijk van element en verbinding belangrijk.

Fysisch gedrag

Toestand en faseovergangen

Bij kamertemperatuur is de referentietoestand vast. De vermelde dichtheid is 7.365 g/cm³. Het smeltpunt is 505.1 K (231.9 °C). Het kookpunt is 2 875 K (2 602 °C). Druk, zuiverheid en kristalstructuur kunnen gemeten waarden verschuiven; bij elementen met meerdere allotropen kan ook de structuur zelf een duidelijk verschil maken.

Voorkomen en toepassingen

Waar tin voorkomt en wordt gebruikt

In de praktijk komt tin vooral naar voren in toepassingen en contexten zoals soldeer, coatings en brons.

In de praktijk

Concrete toepassingen

Soldeer

Tin speelt een rol bij soldeer. De relevante eigenschap hangt af van de chemische vorm, samenstelling en het materiaal of proces waarin het element wordt gebruikt.

Coatings

Tin speelt een rol bij coatings. De relevante eigenschap hangt af van de chemische vorm, samenstelling en het materiaal of proces waarin het element wordt gebruikt.

Brons

Tin speelt een rol bij brons. De relevante eigenschap hangt af van de chemische vorm, samenstelling en het materiaal of proces waarin het element wordt gebruikt.

Positie in het periodiek systeem

Wat de naburige elementen laten zien

Tin staat in periode 5, groep 14 en het p-blok. De getoonde omgeving bevat onder meer Gallium, Germanium, Arseen, Indium. Vergelijking met deze elementen helpt trends in atoomgrootte, ionisatie-energie, elektronegativiteit en binding langs het periodiek systeem te volgen.

Referentiegegevens

Fysische en atomaire eigenschappen

Classificatiepost-overgangsmetaal

Toestand bij kamertemperatuurvast

Elektronenschillen2 · 8 · 18 · 18 · 4

Dichtheid7.365 g/cm³

Smeltpunt505.1 K (231.9 °C)

Kookpunt2 875 K (2 602 °C)

Pauling-elektronegativiteit1.96

Eerste ionisatie-energie708.6 kJ/mol

Elektronenaffiniteit107.3 kJ/mol

De waarden beschrijven het element of het neutrale atoom waar van toepassing. Fysische gegevens kunnen afhangen van allotroop, druk, zuiverheid en meetomstandigheden.

Geschiedenis

Ontdekking en identificatie

Tin was before 3500 BC al bekend, zonder één aanwijsbare ontdekker in deze registratie. Het vroege gebruik ging vooraf aan de moderne chemie; materiaalgebruik, elementidentificatie en de latere atoomnummerdefinitie zijn dus verschillende stappen.

Isotopen

Hoe isotopensamenstelling de getallen verandert

Het standaard atoomgewicht is 118.710(7). Deze waarde beschrijft de natuurlijke isotopensamenstelling van terrestrisch materiaal en is niet de massa van één specifiek atoom.

Tin heeft ten minste één stabiele isotoop. Isotopen hebben hetzelfde aantal protonen en horen dus bij hetzelfde element, maar verschillen in neutronental en atoommassa.

Veiligheid

Omgang en blootstelling

De risico’s van tin hangen af van chemische vorm, dosis en blootstellingsroute. Het element, zijn ionen en zijn verbindingen kunnen zeer verschillende biologische en milieueffecten hebben; controleer daarom de veiligheidsgegevens van de werkelijk gebruikte stof.