Energetyka jądrowa
W technice jądrowej znaczenie mają właściwości jąder atomowych, pochłanianie lub emisja promieniowania oraz zachowanie materiału w polu neutronowym i w wysokiej temperaturze.
Uran to pierwiastek o liczbie atomowej 92 (U), położony w okresie 7, grupie — i bloku f. Stan odniesienia w temperaturze pokojowej: ciało stałe. Konfiguracja elektronowa: [Rn] 5f3 6d1 7s2.
W aktynowcach znaczenie mają orbitale 5f, 6d i 7s. Lżejsze aktynowce mogą występować na kilku stopniach utlenienia, natomiast dla cięższych coraz ważniejszy staje się stopień +3.
Konfiguracja elektronowa atomu to [Rn] 5f3 6d1 7s2. Liczba i energia elektronów walencyjnych wpływają na tworzenie wiązań, typowe stopnie utlenienia oraz podobieństwa z sąsiednimi pierwiastkami.
Uran tworzy związki na kilku stopniach utlenienia, szczególnie +4 i +6. Ważne są tlenki uranu oraz jon uranylowy UO₂²⁺, charakterystyczny dla wielu związków uranu(VI).
W temperaturze pokojowej stanem odniesienia jest ciało stałe. Podawana gęstość wynosi 19.1 g/cm³. Temperatura topnienia wynosi 1 407 K (1 134 °C). Temperatura wrzenia wynosi 4 404 K (4 131 °C). Ciśnienie, czystość próbki i struktura krystaliczna mogą wpływać na mierzone właściwości fizyczne.
W praktyce najważniejsze konteksty występowania i zastosowań to: Energetyka jądrowa, Barwienie szkła oraz Badania naukowe.
W technice jądrowej znaczenie mają właściwości jąder atomowych, pochłanianie lub emisja promieniowania oraz zachowanie materiału w polu neutronowym i w wysokiej temperaturze.
Związki tego pierwiastka mogą silnie pochłaniać wybrane zakresy światła, dlatego stosuje się je do uzyskiwania barwy lub charakterystycznej odpowiedzi optycznej.
Pierwiastek wytwarza się, izoluje lub mierzy przede wszystkim po to, aby badać budowę atomu i jądra oraz sprawdzać trendy w układzie okresowym.
Pierwiastek należy do okresu 7. W pokazanym fragmencie bloku f można go bezpośrednio porównać z sąsiednimi pierwiastkami szeregu: Tor, Protaktyn, Uran, Neptun, Pluton. Takie zestawienie pomaga śledzić zmiany promienia atomowego, konfiguracji elektronowej i właściwości chemicznych w obrębie lantanowców lub aktynowców.
Wartości opisują pierwiastek lub atom obojętny tam, gdzie ma to zastosowanie. Dane fizyczne mogą zależeć od odmiany alotropowej, ciśnienia i warunków pomiaru.
Odkrycie pierwiastka wiąże się z osobą lub zespołem: Martin Heinrich Klaproth. Rozpoznanie nowego pierwiastka, uzyskanie czystej próbki i późniejsze przypisanie współczesnej liczby atomowej nie zawsze następowały w tym samym czasie.
Standardowa masa atomowa wynosi 238.02891(3). Wartość ta odnosi się do składu izotopowego naturalnego materiału ziemskiego, a nie do masy jednego konkretnego atomu.
Pierwiastek nie ma trwałych izotopów. Wszystkie jego izotopy są promieniotwórcze, dlatego przy pomiarach i zastosowaniach znaczenie mają ich okresy półtrwania i sposoby rozpadu.
Pierwiastek jest promieniotwórczy. Praca z nim wymaga kontroli radiologicznej odpowiedniej do izotopu, aktywności, rodzaju promieniowania i postaci chemicznej; w praktyce obowiązują specjalistyczne procedury laboratoryjne lub przemysłowe.