Canlıların molekülleri
Karbon; proteinlerin, karbonhidratların, lipitlerin, nükleik asitlerin ve çok sayıda biyomolekülün temel iskeletini kurar.
Karbon, atom numarası 6 ve sembolü C olan kimyasal elementtir. Periyot 2, grup 14, p bloğunda yer alır. Oda sıcaklığında referans hâli katıdır. Elektron dizilimi [He] 2s2 2p2 biçimindedir.
Karbon 14. gruptadır ve dört değerlik elektronu taşır. Hafif üyelerde kovalent bağ özellikle önemlidir; grupta aşağı indikçe metalik karakter artar.
[He] 2s2 2p2 dizilimi bu gruptaki ağ yapılı, moleküler ve daha metalik yapıların neden farklılaştığını anlamaya yardım eder.
Karbon, özellikleri yükseltgenme basamağına ve bağ türüne bağlı çeşitli bileşikler oluşturur. Önemli aileler arasında oksitler, halojenürler, hidritler, tuzlar veya koordinasyon bileşikleri bulunabilir.
Oda sıcaklığında referans hâli katıdır. Verilen yoğunluk 1.821 g/cm³. Basınç, saflık ve kristal yapı ölçülen fiziksel değerleri etkileyebilir.
Pratikte Karbon özellikle şu alanlarla ilişkilidir: Canlıların molekülleri, Grafit, Elmas ve Kompozit malzemeler. Kullanımın ayrıntısı elementin kimyasal biçimine, saflığına ve gerekli özelliğe bağlıdır.
Karbon; proteinlerin, karbonhidratların, lipitlerin, nükleik asitlerin ve çok sayıda biyomolekülün temel iskeletini kurar.
Grafit biçimindeki karbon, elektrik iletkenliği, yağlayıcılık veya yüksek sıcaklık dayanımı gereken yerlerde kullanılır.
Elmas, üç boyutlu güçlü kovalent ağı nedeniyle aşındırıcı ve kesici malzeme olarak kullanılır.
Karbon veya bileşikleri malzemenin sertlik, renk, ısıl genleşme, dayanıklılık, optik özellik veya kimyasal direnç gibi özelliklerini ayarlamak için kullanılır.
Karbon, periyot 2 ve grup 14 içinde, p bloğunda yer alır ve çok atomlu ametal olarak sınıflandırılır. Aynı gruptaki komşular değerlik elektron düzeni ve yaygın tepkime türleri açısından karşılaştırma sağlar. Periyotta yatay karşılaştırma ise atom yarıçapı, iyonlaşma enerjisi, elektronegatiflik ve bağlanmadaki düzenli değişimleri gösterir.
Değerler, uygun olduğu yerde elementi veya nötr atomu tanımlar. Fiziksel veriler allotropa, basınca, saflığa ve ölçüm koşullarına bağlı olarak değişebilir.
Karbon veya onu içeren malzemeler modern kimyadan çok önce, Antik Çağ’da biliniyordu. Pratik kullanım, kimyasal kimliğin tanınması ve atom numarasıyla tanımlanması tarihsel olarak farklı aşamalardır.
Standart atom ağırlığı [12.0096, 12.0116] aralığıyla verilir. Doğal örneklerde izotop oranları az da olsa değişebildiği için tek bir ondalık değer gerçek değişkenliği gizleyebilir.
Karbon en az bir kararlı izotopa sahiptir. İzotopların proton sayısı ve dolayısıyla element kimliği aynıdır; nötron sayıları ve atom kütleleri farklıdır.
Karbon ile ilgili tehlikeler kimyasal biçime, doza ve maruziyet yoluna bağlıdır. Saf element, iyonlar ve bileşikler biyolojik ve çevresel olarak çok farklı davranabilir; bu nedenle somut maddenin güvenlik verileri esas alınmalıdır.