Elektronik
Thallium gëtt an elektronesche Komponenten oder Materialien agesat, wou Leetfäegkeet, Hallefleedereegenschaften, optesch Reaktioun oder cheemesch Stabilitéit nëtzlech sinn.
Thallium ass dat cheemescht Element mat der Uerdnungszuel 81 an dem Symbol Tl; et läit an der Period 6, an der Grupp 13 an am p-Block. De Referenz-Aggregatzoustand bei Raumtemperatur ass fest. Seng Elektronekonfiguratioun ass [Xe] 4f14 5d10 6s2 6p1.
Atomer aus der Grupp 13 hunn dräi Valenzelektronen an de baussenzegen s- a p-Ënnerschuelen. D’Gläichgewiicht tëscht kovalente Bindungen a positiven Oxidatiounszoustänn verännert sech no ënnen an der Grupp, well d’Atomgréisst an de metallesche Charakter zouhuelen.
Thallium versteet een dofir am beschten am direkte Verglach mat den Elementer driwwer an drënner, amplaz d’Grupp 13 als cheemesch eenheetlech ze betruechten.
D’Chimie vun der Grupp 13 ëmfaasst Oxiden, Halogeniden a kovalent oder ionesch Verbindunge mat positive Oxidatiounszoustänn. Déi méi liicht Elementer hunn e méi kovalente Charakter, wärend déi méi schwéier Membere progressiv méi metallesch ginn.
De Referenz-Aggregatzoustand bei Raumtemperatur ass fest. Déi uginn Dicht ass 11.85 g/cm³. De Schmëlzpunkt ass 577 K (303.9 °C). De Kachpunkt ass 1 746 K (1 473 °C). Drock, Rengheet a Kristallstruktur kënnen déi gemoosse physikalesch Eegenschafte veränneren.
An der Praxis fënnt een Thallium ënner anerem a folgende Beräicher: Elektronik, Optik an Wëssenschaftlech Fuerschung.
Thallium gëtt an elektronesche Komponenten oder Materialien agesat, wou Leetfäegkeet, Hallefleedereegenschaften, optesch Reaktioun oder cheemesch Stabilitéit nëtzlech sinn.
Thallium gëtt wéinst charakteristescher Absorptioun, Emissioun oder Briechung an optesche Materialien, Beschichtungen oder Apparater benotzt.
Thallium gëtt haaptsächlech hiergestallt, isoléiert oder gemooss, fir atomar, nuklear a periodesch Trends z’ënnersichen, an net fir eng kommerziell Notzung a grousse Quantitéiten.
Thallium läit an der Period 6 an an der Grupp 13. Déi hei gewisen Noperschaft weist: Et läit an der selwechter Period tëscht Quecksëlwer an Bläi; Indium läit an der selwechter Grupp driwwer an Nihonium drënner. Dës Positioune maachen et méiglech, Atomgréisst, Ionisatiounsenergie a Bindungsverhalen mat den nopesch Elementer ze vergläichen.
D’Wäerter beschreiwen, wou et zoutrëfft, d’Element oder den neutralen Atom. Physikalesch Date kënnen vun der allotroper Form, dem Drock an de Miessbedéngungen ofhänken.
D’Entdeckung vu Thallium gëtt mat William Crookes a Verbindung bruecht. D’Erkennung vum Element, d’Isolatioun vun enger renger Prouf an d’Zouuerdnung vun der moderner Uerdnungszuel sinn net onbedéngt zur selwechter Zäit geschitt.
D’Standard-Atommass gëtt als Intervall [204.382, 204.385] uginn. Natierlech Prouwe kënnen an hiren Isotopenundeeler liicht variéieren; eng eenzeg universell Dezimalzuel géif déi reell Ënnerscheeder tëscht Materialie verstoppen.
Thallium huet op d’mannst ee stabilen Isotop. Verschidden Isotopen hu gläich vill Protonen a gehéieren dofir zum selwechten Element, mee si hunn ënnerschiddlech Neutronenzuelen an Atommassen.
Thalliumverbindunge si staark gëfteg a verlaange streng Kontrollen am Laboratoire an an der Industrie.