Elektronik
Silizium gëtt an elektronesche Komponenten oder Materialien agesat, wou Leetfäegkeet, Hallefleedereegenschaften, optesch Reaktioun oder cheemesch Stabilitéit nëtzlech sinn.
Silizium ass dat cheemescht Element mat der Uerdnungszuel 14 an dem Symbol Si; et läit an der Period 3, an der Grupp 14 an am p-Block. De Referenz-Aggregatzoustand bei Raumtemperatur ass fest. Seng Elektronekonfiguratioun ass [Ne] 3s2 3p2.
D’Elementer aus der Grupp 14 hu véier Valenzelektronen. Kovalent Bindunge si bei de méi liichte Membere besonnesch wichteg, wärend de metallesche Charakter no ënnen an der Grupp zouhëlt.
Bei Silizium bestëmmt d’Elektronekonfiguratioun [Ne] 3s2 3p2 d’Zuel an d’Energie vun de Valenzelektronen, déi un de Bindunge bedeelegt sinn. Struktur an Oxidatiounszoustand bestëmmen duerno d’Eegenschafte vun de Materialien a Verbindungen.
Typesch Verbindunge sinn Oxiden, Halogeniden an Hydriden. Déi méi liicht Membere kënne staark kovalent Netzwierker oder Kette bilden, wärend déi méi schwéier Elementer ëmmer méi metallesch Bindung an eng méi grouss Bedeitung vum Oxidatiounszoustand +2 weisen.
De Referenz-Aggregatzoustand bei Raumtemperatur ass fest. Déi uginn Dicht ass 2.329 g/cm³. De Schmëlzpunkt ass 1 688 K (1 415 °C). De Kachpunkt ass 3 538 K (3 265 °C). Drock, Rengheet a Kristallstruktur kënnen déi gemoosse physikalesch Eegenschafte veränneren.
An der Praxis fënnt een Silizium ënner anerem a folgende Beräicher: Elektronik, Solarzellen an Spezialglieser.
Silizium gëtt an elektronesche Komponenten oder Materialien agesat, wou Leetfäegkeet, Hallefleedereegenschaften, optesch Reaktioun oder cheemesch Stabilitéit nëtzlech sinn.
Silizium gëtt a photovoltaeschen Absorberen, Kontakter, Beschichtungen oder Hallefleederschichte benotzt, déi Liicht an elektresch Energie ëmwandelen.
Silizium gëtt Glas bäigesat, fir de Briechungsindex, d’Faarf, d’thermesch Ausdehnung, d’Reaktioun op Stralung oder d’cheemesch Bestännegkeet ze veränneren.
Silizium läit an der Period 3 an an der Grupp 14. Déi hei gewisen Noperschaft weist: Et läit an der selwechter Period tëscht Aluminium an Phosphor; Kuelestoff läit an der selwechter Grupp driwwer an Germanium drënner. Dës Positioune maachen et méiglech, Atomgréisst, Ionisatiounsenergie a Bindungsverhalen mat den nopesch Elementer ze vergläichen.
D’Wäerter beschreiwen, wou et zoutrëfft, d’Element oder den neutralen Atom. Physikalesch Date kënnen vun der allotroper Form, dem Drock an de Miessbedéngungen ofhänken.
D’Entdeckung vu Silizium gëtt mat Jöns Jacob Berzelius a Verbindung bruecht. D’Erkennung vum Element, d’Isolatioun vun enger renger Prouf an d’Zouuerdnung vun der moderner Uerdnungszuel sinn net onbedéngt zur selwechter Zäit geschitt.
D’Standard-Atommass gëtt als Intervall [28.084, 28.086] uginn. Natierlech Prouwe kënnen an hiren Isotopenundeeler liicht variéieren; eng eenzeg universell Dezimalzuel géif déi reell Ënnerscheeder tëscht Materialie verstoppen.
Silizium huet op d’mannst ee stabilen Isotop. Verschidden Isotopen hu gläich vill Protonen a gehéieren dofir zum selwechten Element, mee si hunn ënnerschiddlech Neutronenzuelen an Atommassen.
D’Gefore vu Silizium hänke vun der cheemescher Form, der Dosis an dem Expositiounswee of. Silizium a renger Form, seng Ionen a seng Verbindunge kënne ganz ënnerschiddlech biologesch an Ëmwelteffekter hunn; dofir mussen d’Sécherheetsdate fir déi konkret Substanz kontrolléiert ginn.