Badania naukowe
Pierwiastek wytwarza się, izoluje lub mierzy przede wszystkim po to, aby badać budowę atomu i jądra oraz sprawdzać trendy w układzie okresowym.
Frans to pierwiastek o liczbie atomowej 87 (Fr), położony w okresie 7, grupie 1 i bloku s. Stan odniesienia w temperaturze pokojowej: ciało stałe. Konfiguracja elektronowa: [Rn] 7s1.
Pierwiastki grupy 1 mają na zewnętrznej powłoce jeden elektron. Dla metali alkalicznych jego utrata prowadzi zwykle do jonów +1 i bardzo reaktywnej chemii.
Konfiguracja elektronowa atomu to [Rn] 7s1. Liczba i energia elektronów walencyjnych wpływają na tworzenie wiązań, typowe stopnie utlenienia oraz podobieństwa z sąsiednimi pierwiastkami.
Typowe są związki jonowe zawierające kation +1, między innymi halogenki, tlenki, wodorotlenki i sole kwasów tlenowych. Wolny metal jest znacznie bardziej reaktywny niż większość jego trwałych soli.
W temperaturze pokojowej stanem odniesienia jest ciało stałe. Temperatura topnienia wynosi 300 K (26.9 °C). Temperatura wrzenia wynosi 923K (676.9 °C). Ciśnienie, czystość próbki i struktura krystaliczna mogą wpływać na mierzone właściwości fizyczne.
W praktyce najważniejsze konteksty występowania i zastosowań to: Badania naukowe.
Pierwiastek wytwarza się, izoluje lub mierzy przede wszystkim po to, aby badać budowę atomu i jądra oraz sprawdzać trendy w układzie okresowym.
Pierwiastek znajduje się w okresie 7 i grupie 1. W jego rzeczywistym otoczeniu w układzie okresowym widać między innymi: Cez, Bar, Frans, Rad. Porównanie tych pozycji pomaga zrozumieć zmiany promienia atomowego, energii jonizacji, elektronów walencyjnych i sposobów tworzenia wiązań.
Wartości opisują pierwiastek lub atom obojętny tam, gdzie ma to zastosowanie. Dane fizyczne mogą zależeć od odmiany alotropowej, ciśnienia i warunków pomiaru.
Odkrycie pierwiastka wiąże się z osobą lub zespołem: Marguerite Perey. Rozpoznanie nowego pierwiastka, uzyskanie czystej próbki i późniejsze przypisanie współczesnej liczby atomowej nie zawsze następowały w tym samym czasie.
Pierwiastek nie ma standardowej masy atomowej, ponieważ nie istnieje charakterystyczna naturalna mieszanina izotopów, z której można obliczyć stabilną średnią ważoną.
Pierwiastek nie ma trwałych izotopów. Wszystkie jego izotopy są promieniotwórcze, dlatego przy pomiarach i zastosowaniach znaczenie mają ich okresy półtrwania i sposoby rozpadu.
Pierwiastek jest promieniotwórczy. Praca z nim wymaga kontroli radiologicznej odpowiedniej do izotopu, aktywności, rodzaju promieniowania i postaci chemicznej; w praktyce obowiązują specjalistyczne procedury laboratoryjne lub przemysłowe.