แก้วโบโรซิลิเกต
สารประกอบของโบรอนใช้ในแก้วโบโรซิลิเกตเพื่อปรับการขยายตัวเมื่อร้อน ความแข็งแรง การทนสารเคมี หรือสมบัติทางแสงของแก้ว
โบรอนเป็นธาตุเคมีที่มีเลขอะตอม 5 และสัญลักษณ์ B อยู่ในคาบ 2 หมู่ 13 บล็อก p ที่อุณหภูมิห้องสถานะอ้างอิงคือของแข็ง และมีการจัดเรียงอิเล็กตรอน [He] 2s2 2p1
ธรรมชาติทางเคมีของโบรอนถูกกำหนดโดยอิเล็กตรอนเวเลนซ์และตำแหน่งในตารางธาตุเป็นหลัก การจัดเรียงอิเล็กตรอน [He] 2s2 2p1 ช่วยอธิบายพันธะ ออกซิเดชันสถานะที่พบ และความคล้ายคลึงกับธาตุข้างเคียง
เมื่อโบรอนสูญเสีย รับ หรือใช้อิเล็กตรอนร่วมกัน มันสามารถสร้างไอออนและสารประกอบได้หลายแบบ ตำแหน่งในหมู่ 13 และบล็อก p ช่วยให้เปรียบเทียบแนวโน้มของขนาดอะตอม พลังงานไอออไนเซชัน และพฤติกรรมการเกิดพันธะได้
โบรอนสร้างสารได้หลายชนิดตามโครงสร้างอิเล็กตรอนและสภาพแวดล้อมทางเคมี ออกไซด์ เฮไลด์ ไฮไดรด์ โลหะผสม หรือสารโคเวเลนต์อาจมีความสำคัญ โดยออกซิเดชันสถานะมีผลต่อพันธะ โครงสร้าง และความไวต่อปฏิกิริยา
ที่อุณหภูมิห้อง สถานะอ้างอิงคือของแข็ง ความหนาแน่นที่ระบุคือ 2.34g/cm³ จุดหลอมเหลวคือ 2 365 K (2 092 °C) จุดเดือดคือ 4 200 K (3 927 °C) ความดัน ความบริสุทธิ์ โครงสร้างผลึก และอัญรูปสามารถทำให้ค่าที่วัดเปลี่ยนได้ จึงควรอ่านข้อมูลทางกายภาพพร้อมเงื่อนไขการวัด
ในทางปฏิบัติโบรอนพบการใช้งานในด้าน แก้วโบโรซิลิเกต, ใยแก้ว และ ธาตุอาหารพืช เหตุผลของการใช้งานอาจมาจากสมบัติของธาตุบริสุทธิ์ โลหะผสม สารประกอบ หรือไอโซโทปเฉพาะ จึงควรพิจารณารูปทางเคมีควบคู่กับการใช้งานเสมอ
สารประกอบของโบรอนใช้ในแก้วโบโรซิลิเกตเพื่อปรับการขยายตัวเมื่อร้อน ความแข็งแรง การทนสารเคมี หรือสมบัติทางแสงของแก้ว
สารประกอบของโบรอนใช้ในใยแก้วเพื่อปรับการขยายตัวเมื่อร้อน ความแข็งแรง การทนสารเคมี หรือสมบัติทางแสงของแก้ว
ในบริบทธาตุอาหารพืช บทบาทของโบรอนขึ้นอยู่กับรูปทางเคมี ปริมาณ และการมีส่วนในโครงสร้างชีวภาพ เมแทบอลิซึม หรือเทคนิคทางการแพทย์เฉพาะด้าน
โบรอนอยู่ในคาบ 2 และหมู่ 13 ธาตุข้างเคียงจริงในตาราง ได้แก่ คาร์บอน, อะลูมิเนียม, ซิลิคอนการเปรียบเทียบตำแหน่งเหล่านี้ช่วยให้เห็นแนวโน้มของขนาดอะตอม พลังงานไอออไนเซชัน พันธะ และความไวต่อปฏิกิริยาได้โดยตรง
เมื่อเหมาะสม ค่าต่าง ๆ อธิบายธาตุหรืออะตอมเป็นกลาง สมบัติทางกายภาพอาจขึ้นอยู่กับอัญรูป ความดัน ความบริสุทธิ์ และเงื่อนไขการวัด
โบรอนถูกระบุจากสมบัติทางกายภาพและเคมีที่โดดเด่นระหว่างพัฒนาการของวิชาเคมี ปัจจุบันนิยามธาตุนี้อย่างแน่นอนด้วยเลขอะตอมและโครงสร้างอะตอม ไม่ใช่เพียงลักษณะของตัวอย่างที่มองเห็นได้
น้ำหนักอะตอมมาตรฐานของโบรอนแสดงเป็นช่วง [10.806, 10.821] เพราะสัดส่วนไอโซโทปในตัวอย่างธรรมชาติอาจแตกต่างกันเล็กน้อย การใช้เลขทศนิยมเพียงค่าเดียวจึงซ่อนความแปรผันจริง
ไอโซโทปของโบรอนมีจำนวนโปรตอนเท่ากันจึงเป็นธาตุเดียวกัน แต่มีจำนวนนิวตรอนและมวลอะตอมต่างกัน สัดส่วนไอโซโทปธรรมชาติสามารถทำให้ค่าน้ำหนักอะตอมมาตรฐานเปลี่ยนได้
ความเสี่ยงของโบรอนขึ้นอยู่กับรูปทางเคมี ปริมาณ และเส้นทางการสัมผัส ธาตุบริสุทธิ์ ไอออน และสารประกอบอาจมีผลต่อร่างกายและสิ่งแวดล้อมต่างกัน จึงควรตรวจข้อมูลความปลอดภัยของสารจริงเสมอ