Atmosfera
W tym zastosowaniu wykorzystuje się właściwości chemiczne lub fizyczne tego pierwiastka i jego związków, dobrane do konkretnych wymagań materiału lub procesu.
Azot to pierwiastek o liczbie atomowej 7 (N), położony w okresie 2, grupie 15 i bloku p. Stan odniesienia w temperaturze pokojowej: gaz. Konfiguracja elektronowa: [He] 2s2 2p3.
Pięć elektronów walencyjnych daje pierwiastkom grupy 15 szeroki zakres możliwych stopni utlenienia i sposobów wiązania. Chemia zmienia się od silnie kowalencyjnej u azotu do coraz bardziej metalicznej w dół grupy.
Konfiguracja elektronowa atomu to [He] 2s2 2p3. Liczba i energia elektronów walencyjnych wpływają na tworzenie wiązań, typowe stopnie utlenienia oraz podobieństwa z sąsiednimi pierwiastkami.
Wolny azot występuje głównie jako cząsteczkowy N₂. W związkach tworzy między innymi amoniak i sole amonowe, azotki, azotany oraz liczne związki organiczne zawierające wiązania C–N.
W temperaturze pokojowej stanem odniesienia jest gaz. Podawana gęstość wynosi 1.251 g/L. Temperatura topnienia wynosi 63.17 K (-210.0 °C). Temperatura wrzenia wynosi 77.36 K (-195.8 °C). Ciśnienie, czystość próbki i struktura krystaliczna mogą wpływać na mierzone właściwości fizyczne.
W praktyce najważniejsze konteksty występowania i zastosowań to: Atmosfera, Produkcja nawozów oraz Kriogenika.
W tym zastosowaniu wykorzystuje się właściwości chemiczne lub fizyczne tego pierwiastka i jego związków, dobrane do konkretnych wymagań materiału lub procesu.
Pierwiastek lub jego związki uczestniczą w procesach biologicznych albo dostarczają składników potrzebnych organizmom i roślinom; znaczenie zależy od dawki i formy chemicznej.
Właściwości fizyczne gazu, jego mała reaktywność albo niska temperatura wrzenia są wykorzystywane tam, gdzie trzeba kontrolować atmosferę lub temperaturę procesu.
Pierwiastek znajduje się w okresie 2 i grupie 15. W jego rzeczywistym otoczeniu w układzie okresowym widać między innymi: Węgiel, Azot, Tlen, Krzem, Fosfor, Siarka. Porównanie tych pozycji pomaga zrozumieć zmiany promienia atomowego, energii jonizacji, elektronów walencyjnych i sposobów tworzenia wiązań.
Wartości opisują pierwiastek lub atom obojętny tam, gdzie ma to zastosowanie. Dane fizyczne mogą zależeć od odmiany alotropowej, ciśnienia i warunków pomiaru.
Odkrycie pierwiastka wiąże się z osobą lub zespołem: Daniel Rutherford. Rozpoznanie nowego pierwiastka, uzyskanie czystej próbki i późniejsze przypisanie współczesnej liczby atomowej nie zawsze następowały w tym samym czasie.
Standardowa masa atomowa jest podawana jako przedział [14.00643, 14.00728]. Udziały izotopów w naturalnych próbkach mogą się nieznacznie różnić, dlatego pojedyncza wartość dziesiętna nie oddawałaby rzeczywistej zmienności.
Pierwiastek ma co najmniej jeden trwały izotop. Izotopy mają tę samą liczbę protonów, lecz różną liczbę neutronów, dlatego zachowują tożsamość chemiczną pierwiastka, ale różnią się masą atomową.
Gaz nie musi być toksyczny chemicznie, ale w zamkniętej przestrzeni może wypierać tlen. Przy pracy z dużymi ilościami potrzebne są odpowiednia wentylacja i kontrola stężenia tlenu.