Pierwiastek chemiczny · karta referencyjna

16S

Siarka

Siarka to pierwiastek o liczbie atomowej 16 (S), położony w okresie 3, grupie 16 i bloku p. Stan odniesienia w temperaturze pokojowej: ciało stałe. Konfiguracja elektronowa: [Ne] 3s2 3p4.

Liczba atomowa16

Standardowa masa atomowa[32.059, 32.076]

Grupa16

Okres3

Blokp

Konfiguracja elektronowa[Ne] 3s2 3p4

Budowa elektronowa

Co steruje jego chemią

Pierwiastki grupy 16 mają sześć elektronów walencyjnych. Częste są stopnie utlenienia −2 oraz dodatnie stopnie utlenienia w związkach z bardziej elektroujemnymi pierwiastkami.

Konfiguracja elektronowa atomu to [Ne] 3s2 3p4. Liczba i energia elektronów walencyjnych wpływają na tworzenie wiązań, typowe stopnie utlenienia oraz podobieństwa z sąsiednimi pierwiastkami.

Formy chemiczne

Związki, jony i materiały

Siarka występuje w kilku odmianach alotropowych; w warunkach zwykłych typowe są pierścienie S₈. W związkach tworzy siarczki, siarczany, tlenki oraz liczne związki siarkoorganiczne.

Zachowanie fizyczne

Stan skupienia i przemiany fazowe

W temperaturze pokojowej stanem odniesienia jest ciało stałe. Podawana gęstość wynosi 2.07 g/cm³. Temperatura topnienia wynosi 388.4 K (115.2 °C). Temperatura wrzenia wynosi 717.8 K (444.6 °C). Ciśnienie, czystość próbki i struktura krystaliczna mogą wpływać na mierzone właściwości fizyczne.

Występowanie i zastosowania

Gdzie występuje i do czego jest używany

W praktyce najważniejsze konteksty występowania i zastosowań to: Produkcja nawozów, Kwas siarkowy oraz Wulkanizacja kauczuku.

W praktyce

Konkretne przykłady zastosowań

Produkcja nawozów

Pierwiastek lub jego związki uczestniczą w procesach biologicznych albo dostarczają składników potrzebnych organizmom i roślinom; znaczenie zależy od dawki i formy chemicznej.

Kwas siarkowy

W tym zastosowaniu wykorzystuje się właściwości chemiczne lub fizyczne tego pierwiastka i jego związków, dobrane do konkretnych wymagań materiału lub procesu.

Wulkanizacja kauczuku

Związki tego pierwiastka zmieniają właściwości materiału lub przebieg procesu chemicznego, wpływając między innymi na trwałość, tarcie, elastyczność lub odporność na ogień.

Położenie w układzie okresowym

Co mówią sąsiednie pierwiastki

Pierwiastek znajduje się w okresie 3 i grupie 16. W jego rzeczywistym otoczeniu w układzie okresowym widać między innymi: Azot, Tlen, Fluor, Fosfor, Siarka, Chlor. Porównanie tych pozycji pomaga zrozumieć zmiany promienia atomowego, energii jonizacji, elektronów walencyjnych i sposobów tworzenia wiązań.

Dane referencyjne

Właściwości fizyczne i atomowe

Klasyfikacjaniemetal wieloatomowy

Stan w temperaturze pokojowejciało stałe

Powłoki elektronowe2 · 8 · 6

Gęstość2.07 g/cm³

Temperatura topnienia388.4 K (115.2 °C)

Temperatura wrzenia717.8 K (444.6 °C)

Elektroujemność Paulinga2.58

Pierwsza energia jonizacji999.6 kJ/mol

Powinowactwo elektronowe200.4 kJ/mol

Wartości opisują pierwiastek lub atom obojętny tam, gdzie ma to zastosowanie. Dane fizyczne mogą zależeć od odmiany alotropowej, ciśnienia i warunków pomiaru.

Historia

Odkrycie i identyfikacja

Pierwiastek albo materiały go zawierające były znane i wykorzystywane już w starożytności, na długo przed powstaniem nowoczesnej teorii atomowej. Dawne zastosowania, późniejsze rozpoznanie chemiczne i współczesna definicja przez liczbę atomową to odrębne etapy historii.

Izotopy i masa atomowa

Jak skład izotopowy zmienia liczby

Standardowa masa atomowa jest podawana jako przedział [32.059, 32.076]. Udziały izotopów w naturalnych próbkach mogą się nieznacznie różnić, dlatego pojedyncza wartość dziesiętna nie oddawałaby rzeczywistej zmienności.

Pierwiastek ma co najmniej jeden trwały izotop. Izotopy mają tę samą liczbę protonów, lecz różną liczbę neutronów, dlatego zachowują tożsamość chemiczną pierwiastka, ale różnią się masą atomową.

Bezpieczeństwo

Postępowanie i narażenie

Ryzyko zależy od postaci chemicznej, dawki i drogi narażenia. Czysty pierwiastek, jego jony i związki mogą mieć bardzo różne działanie biologiczne i środowiskowe, dlatego należy korzystać z danych bezpieczeństwa dla konkretnej substancji.