Uzdatnianie wody
Odpowiednie związki wykorzystuje się do ograniczania wzrostu mikroorganizmów lub niepożądanych reakcji chemicznych; skuteczność i bezpieczeństwo zależą od stężenia i postaci związku.
Chlor to pierwiastek o liczbie atomowej 17 (Cl), położony w okresie 3, grupie 17 i bloku p. Stan odniesienia w temperaturze pokojowej: gaz. Konfiguracja elektronowa: [Ne] 3s2 3p5.
Halogeny mają siedem elektronów walencyjnych. Przyjęcie jednego elektronu dopełnia powłokę walencyjną, dlatego jony o ładunku −1 są w tej grupie bardzo częste.
Konfiguracja elektronowa atomu to [Ne] 3s2 3p5. Liczba i energia elektronów walencyjnych wpływają na tworzenie wiązań, typowe stopnie utlenienia oraz podobieństwa z sąsiednimi pierwiastkami.
Wolny chlor tworzy cząsteczki Cl₂. W związkach powszechne są chlorki, a także związki tlenowe chloru o różnych stopniach utlenienia.
W temperaturze pokojowej stanem odniesienia jest gaz. Podawana gęstość wynosi 3.2 g/L. Temperatura topnienia wynosi 172.2 K (-100.9 °C). Temperatura wrzenia wynosi 239.1 K (-34.04 °C). Ciśnienie, czystość próbki i struktura krystaliczna mogą wpływać na mierzone właściwości fizyczne.
W praktyce najważniejsze konteksty występowania i zastosowań to: Uzdatnianie wody, PVC oraz Synteza chemiczna.
Odpowiednie związki wykorzystuje się do ograniczania wzrostu mikroorganizmów lub niepożądanych reakcji chemicznych; skuteczność i bezpieczeństwo zależą od stężenia i postaci związku.
Związki tego pierwiastka zmieniają właściwości materiału lub przebieg procesu chemicznego, wpływając między innymi na trwałość, tarcie, elastyczność lub odporność na ogień.
Pierwiastek lub jego związki mogą przyspieszać reakcje albo umożliwiać ich prowadzenie w łagodniejszych warunkach, nie będąc przy tym zużywane w takim samym stopniu jak reagenty.
Pierwiastek znajduje się w okresie 3 i grupie 17. W jego rzeczywistym otoczeniu w układzie okresowym widać między innymi: Tlen, Fluor, Neon, Siarka, Chlor, Argon. Porównanie tych pozycji pomaga zrozumieć zmiany promienia atomowego, energii jonizacji, elektronów walencyjnych i sposobów tworzenia wiązań.
Wartości opisują pierwiastek lub atom obojętny tam, gdzie ma to zastosowanie. Dane fizyczne mogą zależeć od odmiany alotropowej, ciśnienia i warunków pomiaru.
Odkrycie pierwiastka wiąże się z osobą lub zespołem: Carl Wilhelm Scheele. Rozpoznanie nowego pierwiastka, uzyskanie czystej próbki i późniejsze przypisanie współczesnej liczby atomowej nie zawsze następowały w tym samym czasie.
Standardowa masa atomowa jest podawana jako przedział [35.446, 35.457]. Udziały izotopów w naturalnych próbkach mogą się nieznacznie różnić, dlatego pojedyncza wartość dziesiętna nie oddawałaby rzeczywistej zmienności.
Pierwiastek ma co najmniej jeden trwały izotop. Izotopy mają tę samą liczbę protonów, lecz różną liczbę neutronów, dlatego zachowują tożsamość chemiczną pierwiastka, ale różnią się masą atomową.
Wolny pierwiastek lub jego reaktywne związki mogą działać żrąco albo toksycznie. Ryzyko silnie zależy od postaci chemicznej i stężenia.