Spawanie
W tym zastosowaniu wykorzystuje się właściwości chemiczne lub fizyczne tego pierwiastka i jego związków, dobrane do konkretnych wymagań materiału lub procesu.
Argon to pierwiastek o liczbie atomowej 18 (Ar), położony w okresie 3, grupie 18 i bloku p. Stan odniesienia w temperaturze pokojowej: gaz. Konfiguracja elektronowa: [Ne] 3s2 3p6.
Gazy szlachetne mają zapełnioną zewnętrzną powłokę elektronową, co silnie ogranicza ich reaktywność. Dla cięższych członów grupy znane są jednak związki chemiczne powstające w odpowiednio silnie utleniających warunkach.
Konfiguracja elektronowa atomu to [Ne] 3s2 3p6. Liczba i energia elektronów walencyjnych wpływają na tworzenie wiązań, typowe stopnie utlenienia oraz podobieństwa z sąsiednimi pierwiastkami.
W stanie wolnym występuje jako gaz jednoatomowy. Związki chemiczne są nieliczne, lecz dla cięższych gazów szlachetnych znane są połączenia, zwłaszcza z fluorem i tlenem.
W temperaturze pokojowej stanem odniesienia jest gaz. Podawana gęstość wynosi 1.784 g/L. Temperatura topnienia wynosi 83.81 K (-189.3 °C). Temperatura wrzenia wynosi 87.3 K (-185.8 °C). Ciśnienie, czystość próbki i struktura krystaliczna mogą wpływać na mierzone właściwości fizyczne.
W praktyce najważniejsze konteksty występowania i zastosowań to: Spawanie, Oświetlenie oraz Atmosfery obojętne.
W tym zastosowaniu wykorzystuje się właściwości chemiczne lub fizyczne tego pierwiastka i jego związków, dobrane do konkretnych wymagań materiału lub procesu.
Odpowiednie atomy, jony lub związki mogą pochłaniać i emitować światło o charakterystycznych długościach fali, co wykorzystuje się w źródłach światła i materiałach luminescencyjnych.
Właściwości fizyczne gazu, jego mała reaktywność albo niska temperatura wrzenia są wykorzystywane tam, gdzie trzeba kontrolować atmosferę lub temperaturę procesu.
Pierwiastek znajduje się w okresie 3 i grupie 18. W jego rzeczywistym otoczeniu w układzie okresowym widać między innymi: Fluor, Neon, Chlor, Argon, Brom, Krypton. Porównanie tych pozycji pomaga zrozumieć zmiany promienia atomowego, energii jonizacji, elektronów walencyjnych i sposobów tworzenia wiązań.
Wartości opisują pierwiastek lub atom obojętny tam, gdzie ma to zastosowanie. Dane fizyczne mogą zależeć od odmiany alotropowej, ciśnienia i warunków pomiaru.
Odkrycie pierwiastka wiąże się z osobą lub zespołem: Lord Rayleigh. Rozpoznanie nowego pierwiastka, uzyskanie czystej próbki i późniejsze przypisanie współczesnej liczby atomowej nie zawsze następowały w tym samym czasie.
Standardowa masa atomowa jest podawana jako przedział [39.792, 39.963]. Udziały izotopów w naturalnych próbkach mogą się nieznacznie różnić, dlatego pojedyncza wartość dziesiętna nie oddawałaby rzeczywistej zmienności.
Pierwiastek ma co najmniej jeden trwały izotop. Izotopy mają tę samą liczbę protonów, lecz różną liczbę neutronów, dlatego zachowują tożsamość chemiczną pierwiastka, ale różnią się masą atomową.
Gaz nie musi być toksyczny chemicznie, ale w zamkniętej przestrzeni może wypierać tlen. Przy pracy z dużymi ilościami potrzebne są odpowiednia wentylacja i kontrola stężenia tlenu.