การเชื่อม
อาร์กอนใช้ในการเชื่อมเป็นส่วนของอิเล็กโทรด โลหะเติม ฟลักซ์ หรือบรรยากาศปกป้อง เพื่อควบคุมการหลอม การออกซิเดชัน และคุณภาพของแนวเชื่อม
อาร์กอนเป็นธาตุเคมีที่มีเลขอะตอม 18 และสัญลักษณ์ Ar อยู่ในคาบ 3 หมู่ 18 บล็อก p ที่อุณหภูมิห้องสถานะอ้างอิงคือแก๊ส และมีการจัดเรียงอิเล็กตรอน [Ne] 3s2 3p6
อาร์กอนมีชั้นเวเลนซ์เต็มหรือเกือบเต็ม จึงมีความไวต่อปฏิกิริยาต่ำกว่าธาตุส่วนใหญ่ แก๊สมีตระกูลที่หนักสามารถสร้างสารประกอบบางชนิดได้ภายใต้สภาวะเหมาะสม แต่เคมียังค่อนข้างจำกัด
การจัดเรียงอิเล็กตรอนของอาร์กอนคือ [Ne] 3s2 3p6 ตำแหน่งในหมู่ 18 เป็นเบาะแสแรกของความเฉื่อยทางเคมี แม้ในธาตุหนักยิ่งยวดผลสัมพัทธภาพอาจมีความสำคัญ
อาร์กอนโดยทั่วไปพบเป็นอะตอมเดี่ยวและมีความไวต่อปฏิกิริยาต่ำ แก๊สมีตระกูลที่หนักกว่าสามารถสร้างสารประกอบจำนวนจำกัดกับธาตุที่มีค่าอิเล็กโตรเนกาติวิตีสูงมากได้
ที่อุณหภูมิห้อง สถานะอ้างอิงคือแก๊ส ความหนาแน่นที่ระบุคือ 1.784 g/L จุดหลอมเหลวคือ 83.81 K (-189.3 °C) จุดเดือดคือ 87.3 K (-185.8 °C) ความดัน ความบริสุทธิ์ โครงสร้างผลึก และอัญรูปสามารถทำให้ค่าที่วัดเปลี่ยนได้ จึงควรอ่านข้อมูลทางกายภาพพร้อมเงื่อนไขการวัด
ในทางปฏิบัติอาร์กอนพบการใช้งานในด้าน การเชื่อม, งานให้แสงสว่าง และ บรรยากาศเฉื่อย เหตุผลของการใช้งานอาจมาจากสมบัติของธาตุบริสุทธิ์ โลหะผสม สารประกอบ หรือไอโซโทปเฉพาะ จึงควรพิจารณารูปทางเคมีควบคู่กับการใช้งานเสมอ
อาร์กอนใช้ในการเชื่อมเป็นส่วนของอิเล็กโทรด โลหะเติม ฟลักซ์ หรือบรรยากาศปกป้อง เพื่อควบคุมการหลอม การออกซิเดชัน และคุณภาพของแนวเชื่อม
ในงานงานให้แสงสว่างอาร์กอนหรือสารประกอบของมันใช้เพื่อควบคุมการดูดกลืน การปล่อย การหักเห หรือการสะท้อนของแสงในช่วงความยาวคลื่นที่ต้องการ
อาร์กอนมีบทบาทในบรรยากาศเฉื่อยจากความเสถียรและความไวต่อปฏิกิริยาที่เหมาะสม จึงใช้ควบคุมบรรยากาศรอบวัสดุหรือกระบวนการที่ไวต่อออกซิเจนและความชื้น
อาร์กอนอยู่ในคาบ 3 และหมู่ 18 ธาตุข้างเคียงจริงในตาราง ได้แก่ ฟลูออรีน, นีออน, คลอรีนการเปรียบเทียบตำแหน่งเหล่านี้ช่วยให้เห็นแนวโน้มของขนาดอะตอม พลังงานไอออไนเซชัน พันธะ และความไวต่อปฏิกิริยาได้โดยตรง
เมื่อเหมาะสม ค่าต่าง ๆ อธิบายธาตุหรืออะตอมเป็นกลาง สมบัติทางกายภาพอาจขึ้นอยู่กับอัญรูป ความดัน ความบริสุทธิ์ และเงื่อนไขการวัด
อาร์กอนถูกระบุจากสมบัติทางกายภาพและเคมีที่โดดเด่นระหว่างพัฒนาการของวิชาเคมี ปัจจุบันนิยามธาตุนี้อย่างแน่นอนด้วยเลขอะตอมและโครงสร้างอะตอม ไม่ใช่เพียงลักษณะของตัวอย่างที่มองเห็นได้
น้ำหนักอะตอมมาตรฐานของอาร์กอนแสดงเป็นช่วง [39.792, 39.963] เพราะสัดส่วนไอโซโทปในตัวอย่างธรรมชาติอาจแตกต่างกันเล็กน้อย การใช้เลขทศนิยมเพียงค่าเดียวจึงซ่อนความแปรผันจริง
ไอโซโทปของอาร์กอนมีจำนวนโปรตอนเท่ากันจึงเป็นธาตุเดียวกัน แต่มีจำนวนนิวตรอนและมวลอะตอมต่างกัน สัดส่วนไอโซโทปธรรมชาติสามารถทำให้ค่าน้ำหนักอะตอมมาตรฐานเปลี่ยนได้
อาร์กอนและสารประกอบบางชนิดอาจเป็นพิษ ความเสี่ยงขึ้นอยู่กับรูปทางเคมี ปริมาณ และเส้นทางการสัมผัส จึงควรใช้ข้อมูลความปลอดภัยของสารจริงที่กำลังใช้งาน