Su arıtımı
Su arıtımı alanında Klor veya bileşiklerinin belirli kimyasal, fiziksel ya da izotop özelliklerinden yararlanılır; gerçek rol kullanılan bileşiğe ve tasarıma bağlıdır.
Klor, atom numarası 17 ve sembolü Cl olan kimyasal elementtir. Periyot 3, grup 17, p bloğunda yer alır. Oda sıcaklığında referans hâli gazdır. Elektron dizilimi [Ne] 3s2 3p5 biçimindedir.
Klor, yedi değerlik elektronuna sahip bir halojendir. Bir elektron alınması dış kabuğu doldurur; bu nedenle −1 yüklü halojenür iyonları çok yaygındır.
Serbest element tepkimeye yatkındır ve doğada çoğunlukla bileşik hâlinde bulunur. [Ne] 3s2 3p5 dizilimi bağ oluşumunu ve gruptaki tepkime eğilimi değişimini açıklar.
Serbest Klor tepkimeye yatkındır; halojenürler en yaygın kimyasal biçimleridir. Hidrojen bileşikleri, metal halojenürleri ve ağır halojenlerde oksijen içeren bileşikler de oluşur.
Oda sıcaklığında referans hâli gazdır. Verilen yoğunluk 3.2 g/L. Erime noktası 172.2 K (-100.9 °C). Kaynama noktası 239.1 K (-34.04 °C). Basınç, saflık ve kristal yapı ölçülen fiziksel değerleri etkileyebilir.
Pratikte Klor özellikle şu alanlarla ilişkilidir: Su arıtımı, PVC ve Kimyasal sentez. Kullanımın ayrıntısı elementin kimyasal biçimine, saflığına ve gerekli özelliğe bağlıdır.
Su arıtımı alanında Klor veya bileşiklerinin belirli kimyasal, fiziksel ya da izotop özelliklerinden yararlanılır; gerçek rol kullanılan bileşiğe ve tasarıma bağlıdır.
PVC alanında Klor veya bileşiklerinin belirli kimyasal, fiziksel ya da izotop özelliklerinden yararlanılır; gerçek rol kullanılan bileşiğe ve tasarıma bağlıdır.
Klor veya bileşikleri kimyasal dönüşümlerde reaktif, öncü madde ya da katalizör bileşeni olarak kullanılır; rolü kimyasal biçime göre değişir.
Klor, periyot 3 ve grup 17 içinde, p bloğunda yer alır ve iki atomlu ametal olarak sınıflandırılır. Aynı gruptaki komşular değerlik elektron düzeni ve yaygın tepkime türleri açısından karşılaştırma sağlar. Periyotta yatay karşılaştırma ise atom yarıçapı, iyonlaşma enerjisi, elektronegatiflik ve bağlanmadaki düzenli değişimleri gösterir.
Değerler, uygun olduğu yerde elementi veya nötr atomu tanımlar. Fiziksel veriler allotropa, basınca, saflığa ve ölçüm koşullarına bağlı olarak değişebilir.
Klor elementinin keşfi Carl Wilhelm Scheele ile ilişkilendirilir. Elementin fark edilmesi, saf örneğinin ayrılması ve modern atom numarasının belirlenmesi her zaman aynı tarihte gerçekleşmemiştir.
Standart atom ağırlığı [35.446, 35.457] aralığıyla verilir. Doğal örneklerde izotop oranları az da olsa değişebildiği için tek bir ondalık değer gerçek değişkenliği gizleyebilir.
Klor en az bir kararlı izotopa sahiptir. İzotopların proton sayısı ve dolayısıyla element kimliği aynıdır; nötron sayıları ve atom kütleleri farklıdır.
Serbest Klor veya tepkimeye yatkın bileşikleri aşındırıcı ya da toksik olabilir. Risk kimyasal biçime, derişime ve maruziyet yoluna güçlü biçimde bağlıdır.