Solunum
Oksijen kimyası, hücresel metabolizmada elektron alıcısı olarak görev yaparak aerobik solunumu mümkün kılar.
Oksijen, atom numarası 8 ve sembolü O olan kimyasal elementtir. Periyot 2, grup 16, p bloğunda yer alır. Oda sıcaklığında referans hâli gazdır. Elektron dizilimi [He] 2s2 2p4 biçimindedir.
Oksijen 16. gruptadır ve atomunun altı değerlik elektronu vardır. Bağ oluşumunda iki elektron alma veya paylaşma sık görülür; ağır üyeler birden fazla pozitif yükseltgenme basamağı da gösterebilir.
[He] 2s2 2p4 dizilimi oksitlerin, oksijenli anyonların ve kovalent bileşiklerin oluşumunu ve grupta yukarıdan aşağı değişen eğilimleri açıklar.
Serbest oksijen başlıca O₂ hâlinde bulunur; diğer moleküler biçimi ozon O₃’tür. Bileşiklerinde oksitler, hidroksitler, oksijenli anyonlar ve kovalent bağlar oluşturur; −2 yükseltgenme basamağı özellikle yaygındır.
Oda sıcaklığında referans hâli gazdır. Verilen yoğunluk 1.429 g/L. Erime noktası 54.37 K (-218.8 °C). Kaynama noktası 90.19 K (-183 °C). Basınç, saflık ve kristal yapı ölçülen fiziksel değerleri etkileyebilir.
Pratikte Oksijen özellikle şu alanlarla ilişkilidir: Solunum, Metalurji, Çelik ve Su arıtımı. Kullanımın ayrıntısı elementin kimyasal biçimine, saflığına ve gerekli özelliğe bağlıdır.
Oksijen kimyası, hücresel metabolizmada elektron alıcısı olarak görev yaparak aerobik solunumu mümkün kılar.
Oksijen, metal üretimi ve işlenmesinde alaşımlama, kaplama, birleştirme veya yüzey özelliklerini kontrol etme amacıyla kullanılabilir.
Oksijen, alaşımın dayanımını, korozyon direncini, erime davranışını, manyetik özelliğini veya yüksek sıcaklık performansını değiştirmek için kullanılabilir.
Su arıtımı alanında Oksijen veya bileşiklerinin belirli kimyasal, fiziksel ya da izotop özelliklerinden yararlanılır; gerçek rol kullanılan bileşiğe ve tasarıma bağlıdır.
Oksijen, periyot 2 ve grup 16 içinde, p bloğunda yer alır ve iki atomlu ametal olarak sınıflandırılır. Aynı gruptaki komşular değerlik elektron düzeni ve yaygın tepkime türleri açısından karşılaştırma sağlar. Periyotta yatay karşılaştırma ise atom yarıçapı, iyonlaşma enerjisi, elektronegatiflik ve bağlanmadaki düzenli değişimleri gösterir.
Değerler, uygun olduğu yerde elementi veya nötr atomu tanımlar. Fiziksel veriler allotropa, basınca, saflığa ve ölçüm koşullarına bağlı olarak değişebilir.
Oksijen elementinin keşfi Carl Wilhelm Scheele ile ilişkilendirilir. Elementin fark edilmesi, saf örneğinin ayrılması ve modern atom numarasının belirlenmesi her zaman aynı tarihte gerçekleşmemiştir.
Standart atom ağırlığı [15.99903, 15.99977] aralığıyla verilir. Doğal örneklerde izotop oranları az da olsa değişebildiği için tek bir ondalık değer gerçek değişkenliği gizleyebilir.
Oksijen en az bir kararlı izotopa sahiptir. İzotopların proton sayısı ve dolayısıyla element kimliği aynıdır; nötron sayıları ve atom kütleleri farklıdır.
Oksijen ile ilgili tehlikeler kimyasal biçime, doza ve maruziyet yoluna bağlıdır. Saf element, iyonlar ve bileşikler biyolojik ve çevresel olarak çok farklı davranabilir; bu nedenle somut maddenin güvenlik verileri esas alınmalıdır.