Badania naukowe
Próbki i związki tego pierwiastka wykorzystuje się w badaniach właściwości atomowych, materiałowych i chemicznych oraz do testowania modeli teoretycznych.
Rubid to pierwiastek o liczbie atomowej 37 (Rb), położony w okresie 5, grupie 1 i bloku s. Stan odniesienia w temperaturze pokojowej: ciało stałe. Konfiguracja elektronowa: [Kr] 5s1.
Pierwiastki grupy 1 mają na zewnętrznej powłoce jeden elektron. Dla metali alkalicznych jego utrata prowadzi zwykle do jonów +1 i bardzo reaktywnej chemii.
Konfiguracja elektronowa atomu to [Kr] 5s1. Liczba i energia elektronów walencyjnych wpływają na tworzenie wiązań, typowe stopnie utlenienia oraz podobieństwa z sąsiednimi pierwiastkami.
Typowe są związki jonowe zawierające kation +1, między innymi halogenki, tlenki, wodorotlenki i sole kwasów tlenowych. Wolny metal jest znacznie bardziej reaktywny niż większość jego trwałych soli.
W temperaturze pokojowej stanem odniesienia jest ciało stałe. Podawana gęstość wynosi 1.532 g/cm³. Temperatura topnienia wynosi 312.5 K (39.3 °C). Temperatura wrzenia wynosi 961 K (687.9 °C). Ciśnienie, czystość próbki i struktura krystaliczna mogą wpływać na mierzone właściwości fizyczne.
W praktyce najważniejsze konteksty występowania i zastosowań to: Badania naukowe, Zegary atomowe oraz Fotokomórki.
Próbki i związki tego pierwiastka wykorzystuje się w badaniach właściwości atomowych, materiałowych i chemicznych oraz do testowania modeli teoretycznych.
Ściśle określone przejścia energetyczne atomów pozwalają budować wzorce częstotliwości o bardzo wysokiej stabilności.
W elektronice wykorzystuje się jego przewodnictwo, właściwości półprzewodnikowe, odpowiedź optyczną albo stabilność chemiczną w cienkich warstwach i elementach urządzeń.
Pierwiastek znajduje się w okresie 5 i grupie 1. W jego rzeczywistym otoczeniu w układzie okresowym widać między innymi: Potas, Wapń, Rubid, Stront, Cez, Bar. Porównanie tych pozycji pomaga zrozumieć zmiany promienia atomowego, energii jonizacji, elektronów walencyjnych i sposobów tworzenia wiązań.
Wartości opisują pierwiastek lub atom obojętny tam, gdzie ma to zastosowanie. Dane fizyczne mogą zależeć od odmiany alotropowej, ciśnienia i warunków pomiaru.
Odkrycie pierwiastka wiąże się z osobą lub zespołem: Robert Bunsen. Rozpoznanie nowego pierwiastka, uzyskanie czystej próbki i późniejsze przypisanie współczesnej liczby atomowej nie zawsze następowały w tym samym czasie.
Standardowa masa atomowa wynosi 85.4678(3). Wartość ta odnosi się do składu izotopowego naturalnego materiału ziemskiego, a nie do masy jednego konkretnego atomu.
Pierwiastek ma co najmniej jeden trwały izotop. Izotopy mają tę samą liczbę protonów, lecz różną liczbę neutronów, dlatego zachowują tożsamość chemiczną pierwiastka, ale różnią się masą atomową.
Metal reaguje gwałtownie z wodą i wilgocią, dlatego przechowuje się go i obrabia w warunkach ograniczających kontakt z wodą oraz powietrzem.