Fluorpolymeren
Polymeren, déi räich u Fluor sinn, notze staark C–F-Bindungen a bidden domat héich cheemesch Bestännegkeet, kleng Reiwung an thermesch Stabilitéit.
Fluor ass dat cheemescht Element mat der Uerdnungszuel 9 an dem Symbol F; et läit an der Period 2, an der Grupp 17 an am p-Block. De Referenz-Aggregatzoustand bei Raumtemperatur ass gasfërmeg. Seng Elektronekonfiguratioun ass [He] 2s2 2p5.
Halogenen hu siwe Valenzelektronen. D’Opnam vun engem Elektron fëllt déi baussenzeg Schuel, dofir si Halogenidione mat −1 heefeg; bei de méi schwéiere Membere kënnen déi kovalent Halogenverbindungen eng breet Palett vun Oxidatiounszoustänn weisen.
Déi fräi Elementer si reaktiv a kommen an der Natur allgemeng net onverbonnen vir. No ënnen an der Grupp änneren d’Reaktivitéit an den Aggregatzoustand, well d’Atomer méi grouss a méi polariséierbar ginn.
Dat fräit Element ass molekular oder soss staark reaktiv, wärend Halogenidionen zu deene heefegste cheemesche Forme gehéieren. Waasserstoffhalogeniden, Metallhalogeniden, Interhalogenverbindungen an, bei de méi schwéieren Halogenen, sauerstoffhalteg Verbindunge féieren d’Chimie wäit iwwer den einfachen Oxidatiounszoustand −1 eraus.
De Referenz-Aggregatzoustand bei Raumtemperatur ass gasfërmeg. Déi uginn Dicht ass 1.696 g/L. De Schmëlzpunkt ass 53.54 K (-219.6 °C). De Kachpunkt ass 85.03 K (-188.1 °C). Drock, Rengheet a Kristallstruktur kënnen déi gemoosse physikalesch Eegenschafte veränneren.
An der Praxis fënnt een Fluor ënner anerem a folgende Beräicher: Fluorpolymeren, Fluoriden an der Zännmedezin an Uranchimie.
Polymeren, déi räich u Fluor sinn, notze staark C–F-Bindungen a bidden domat héich cheemesch Bestännegkeet, kleng Reiwung an thermesch Stabilitéit.
Fluoridverbindunge kënnen, a kontrolléierter Konzentratioun, d’Zännmineral méi resistent géint Säure maachen.
Verbindunge vu Fluor si zentral fir d’Ëmwandlung vun Uran an d’Chimie vun der Isotopenuräicherung.
Fluor läit an der Period 2 an an der Grupp 17. Déi hei gewisen Noperschaft weist: Et läit an der selwechter Period tëscht Sauerstoff an Neon; Chlor läit an der selwechter Grupp direkt drënner. Dës Positioune maachen et méiglech, Atomgréisst, Ionisatiounsenergie a Bindungsverhalen mat den nopesch Elementer ze vergläichen.
D’Wäerter beschreiwen, wou et zoutrëfft, d’Element oder den neutralen Atom. Physikalesch Date kënnen vun der allotroper Form, dem Drock an de Miessbedéngungen ofhänken.
D’Entdeckung vu Fluor gëtt mat André-Marie Ampère a Verbindung bruecht. D’Erkennung vum Element, d’Isolatioun vun enger renger Prouf an d’Zouuerdnung vun der moderner Uerdnungszuel sinn net onbedéngt zur selwechter Zäit geschitt.
D’Standard-Atommass ass 18.998403162(5). Dëse Wäert bezitt sech op d’Isotopenzesummesetzung vun natierlechem Material op der Äerd an net op d’Mass vun engem eenzelen Atom.
Fluor huet op d’mannst ee stabilen Isotop. Verschidden Isotopen hu gläich vill Protonen a gehéieren dofir zum selwechten Element, mee si hunn ënnerschiddlech Neutronenzuelen an Atommassen.
Dat fräit Halogen oder reaktiv Verbindunge vu Fluor kënne ätzend oder gëfteg sinn. De Risiko hänkt staark vun der cheemescher Form an der Konzentratioun of.