Świece zapłonowe
W tym zastosowaniu wykorzystuje się odporność na zużycie, wysoką temperaturę albo stabilność mechaniczną materiału w trudnych warunkach pracy.
Iryd to pierwiastek o liczbie atomowej 77 (Ir), położony w okresie 6, grupie 9 i bloku d. Stan odniesienia w temperaturze pokojowej: ciało stałe. Konfiguracja elektronowa: [Xe] 4f14 5d7 6s2.
W metalach przejściowych elektrony podpowłoki d mogą uczestniczyć w tworzeniu wiązań i stabilizować różne stopnie utlenienia. To źródło bogatej chemii kompleksów, barw i właściwości katalitycznych.
Konfiguracja elektronowa atomu to [Xe] 4f14 5d7 6s2. Liczba i energia elektronów walencyjnych wpływają na tworzenie wiązań, typowe stopnie utlenienia oraz podobieństwa z sąsiednimi pierwiastkami.
Typowe są tlenki, halogenki i związki koordynacyjne. Częściowo zapełniona podpowłoka d umożliwia występowanie kilku stopni utlenienia, a niektóre związki wykazują intensywne barwy lub aktywność katalityczną.
W temperaturze pokojowej stanem odniesienia jest ciało stałe. Podawana gęstość wynosi 22.56 g/cm³. Temperatura topnienia wynosi 2 719 K (2 446 °C). Temperatura wrzenia wynosi 4 403 K (4 130 °C). Ciśnienie, czystość próbki i struktura krystaliczna mogą wpływać na mierzone właściwości fizyczne.
W praktyce najważniejsze konteksty występowania i zastosowań to: Świece zapłonowe, Tygle oraz Elektronika.
W tym zastosowaniu wykorzystuje się odporność na zużycie, wysoką temperaturę albo stabilność mechaniczną materiału w trudnych warunkach pracy.
W tym zastosowaniu wykorzystuje się odporność na zużycie, wysoką temperaturę albo stabilność mechaniczną materiału w trudnych warunkach pracy.
W elektronice wykorzystuje się jego przewodnictwo, właściwości półprzewodnikowe, odpowiedź optyczną albo stabilność chemiczną w cienkich warstwach i elementach urządzeń.
Pierwiastek znajduje się w okresie 6 i grupie 9. W jego rzeczywistym otoczeniu w układzie okresowym widać między innymi: Ruten, Rod, Pallad, Osm, Iryd, Platyna. Porównanie tych pozycji pomaga zrozumieć zmiany promienia atomowego, energii jonizacji, elektronów walencyjnych i sposobów tworzenia wiązań.
Wartości opisują pierwiastek lub atom obojętny tam, gdzie ma to zastosowanie. Dane fizyczne mogą zależeć od odmiany alotropowej, ciśnienia i warunków pomiaru.
Odkrycie pierwiastka wiąże się z osobą lub zespołem: Smithson Tennant. Rozpoznanie nowego pierwiastka, uzyskanie czystej próbki i późniejsze przypisanie współczesnej liczby atomowej nie zawsze następowały w tym samym czasie.
Standardowa masa atomowa wynosi 192.217(2). Wartość ta odnosi się do składu izotopowego naturalnego materiału ziemskiego, a nie do masy jednego konkretnego atomu.
Pierwiastek ma co najmniej jeden trwały izotop. Izotopy mają tę samą liczbę protonów, lecz różną liczbę neutronów, dlatego zachowują tożsamość chemiczną pierwiastka, ale różnią się masą atomową.
Ryzyko zależy od postaci chemicznej, dawki i drogi narażenia. Czysty pierwiastek, jego jony i związki mogą mieć bardzo różne działanie biologiczne i środowiskowe, dlatego należy korzystać z danych bezpieczeństwa dla konkretnej substancji.