Zündkäerzen
Hëtzt- a korrosiounsbestänneg Legierunge mat Iridium ginn an Elektroden agesat, déi widderhuelten elektreschen Entluedungen a Verbrennungstemperaturen ausgehale mussen.
Iridium ass dat cheemescht Element mat der Uerdnungszuel 77 an dem Symbol Ir; et läit an der Period 6, an der Grupp 9 an am d-Block. De Referenz-Aggregatzoustand bei Raumtemperatur ass fest. Seng Elektronekonfiguratioun ass [Xe] 4f14 5d7 6s2.
D’d-Ënnerschuel bedeelegt sech un der Chimie vu Iridium. Iwwergangsmetaller kënnen Elektrone mat änlechen Energien an de Bindunge benotzen; dofir si variabel Oxidatiounszoustänn, Koordinatiounsverbindungen a katalytescht Verhalen am d-Block heefeg.
D’Elektronekonfiguratioun [Xe] 4f14 5d7 6s2 muss zesumme mam Oxidatiounszoustand vun der Verbindung gelies ginn: wann Elektronen ewechgeholl ginn, ännert sech d’Besetzung vun den d-Orbitaler an domat kënne Faarf, Magnetismus, Bindungen a Reaktivitéit variéieren.
Wichteg cheemesch Forme vu Iridium si Metall a Legierungen, Oxiden, Halogeniden a Koordinatiounsverbindungen. Variabel Oxidatiounszoustänn si heefeg, well s- an d-Elektronen änlech Energien hunn; Ligande ronderëm de Metallion kënnen Faarf, Magnetismus a Reaktivitéit staark veränneren.
De Referenz-Aggregatzoustand bei Raumtemperatur ass fest. Déi uginn Dicht ass 22.56 g/cm³. De Schmëlzpunkt ass 2 719 K (2 446 °C). De Kachpunkt ass 4 403 K (4 130 °C). Drock, Rengheet a Kristallstruktur kënnen déi gemoosse physikalesch Eegenschafte veränneren.
An der Praxis fënnt een Iridium ënner anerem a folgende Beräicher: Zündkäerzen, Tigelen an Elektronik.
Hëtzt- a korrosiounsbestänneg Legierunge mat Iridium ginn an Elektroden agesat, déi widderhuelten elektreschen Entluedungen a Verbrennungstemperaturen ausgehale mussen.
Héichtemperatur- a korrosiounsbestänneg Materialien, déi d’Element enthalen, gi benotzt, fir reaktiv Schmelzen oder Laborprouwen opzehuelen.
Iridium gëtt an elektronesche Komponenten oder Materialien agesat, wou Leetfäegkeet, Hallefleedereegenschaften, optesch Reaktioun oder cheemesch Stabilitéit nëtzlech sinn.
Iridium läit an der Period 6 an an der Grupp 9. Déi hei gewisen Noperschaft weist: Et läit an der selwechter Period tëscht Osmium an Platin; Rhodium läit an der selwechter Grupp driwwer an Meitnerium drënner. Dës Positioune maachen et méiglech, Atomgréisst, Ionisatiounsenergie a Bindungsverhalen mat den nopesch Elementer ze vergläichen.
D’Wäerter beschreiwen, wou et zoutrëfft, d’Element oder den neutralen Atom. Physikalesch Date kënnen vun der allotroper Form, dem Drock an de Miessbedéngungen ofhänken.
D’Entdeckung vu Iridium gëtt mat Smithson Tennant a Verbindung bruecht. D’Erkennung vum Element, d’Isolatioun vun enger renger Prouf an d’Zouuerdnung vun der moderner Uerdnungszuel sinn net onbedéngt zur selwechter Zäit geschitt.
D’Standard-Atommass ass 192.217(2). Dëse Wäert bezitt sech op d’Isotopenzesummesetzung vun natierlechem Material op der Äerd an net op d’Mass vun engem eenzelen Atom.
Iridium huet op d’mannst ee stabilen Isotop. Verschidden Isotopen hu gläich vill Protonen a gehéieren dofir zum selwechten Element, mee si hunn ënnerschiddlech Neutronenzuelen an Atommassen.
D’Gefore vu Iridium hänke vun der cheemescher Form, der Dosis an dem Expositiounswee of. Iridium a renger Form, seng Ionen a seng Verbindunge kënne ganz ënnerschiddlech biologesch an Ëmwelteffekter hunn; dofir mussen d’Sécherheetsdate fir déi konkret Substanz kontrolléiert ginn.