Flammschutzmëttel
Verbindunge vu Antimon ginn a bestëmmte Flammschutzformuléierunge benotzt, fir d’Verbrennungschimie ze veränneren.
Antimon ass dat cheemescht Element mat der Uerdnungszuel 51 an dem Symbol Sb; et läit an der Period 5, an der Grupp 15 an am p-Block. De Referenz-Aggregatzoustand bei Raumtemperatur ass fest. Seng Elektronekonfiguratioun ass [Kr] 4d10 5s2 5p3.
Atomer aus der Grupp 15 hu fënnef Valenzelektronen. Si kënnen dräi kovalent Bindunge bilden, u Méifachbindunge bedeelegt sinn oder, jee no Element a Bindungspartner, verschidden Oxidatiounszoustänn unhuelen.
D’Konfiguratioun [Kr] 4d10 5s2 5p3 ordent Antimon dëser Famill zou. D’Chimie ännert sech awer däitlech vum netmetallesche Stéckstoff a Phosphor zu de méi schwéieren, méi metallesche Membere.
Heefeg Verbindungsklasse sinn Hydriden, Oxiden, Oxosaieren oder Oxoanionen, Halogeniden a Verbindunge mat Metaller. An der Grupp komme Oxidatiounszoustänn vu −3 bis zu positive Wäerter vir; de méigleche Beräich ännert sech staark vu Stéckstoff bis Wismuth.
De Referenz-Aggregatzoustand bei Raumtemperatur ass fest. Déi uginn Dicht ass 6.697 g/cm³. De Schmëlzpunkt ass 903.8 K (630.6 °C). De Kachpunkt ass 1 908 K (1 635 °C). Drock, Rengheet a Kristallstruktur kënnen déi gemoosse physikalesch Eegenschafte veränneren.
An der Praxis fënnt een Antimon ënner anerem a folgende Beräicher: Flammschutzmëttel, Legierungen an Hallefleeder.
Verbindunge vu Antimon ginn a bestëmmte Flammschutzformuléierunge benotzt, fir d’Verbrennungschimie ze veränneren.
Antimon gëtt Metaller bäigesat, fir d’Festegkeet, d’Korrosiounsbestännegkeet, d’Schmëlzverhalen oder d’Eegenschafte bei héijen Temperaturen ze veränneren.
Verbindungen oder dotéiert Forme vu Antimon gi benotzt, fir d’elektresch Leedung an Hallefleederbaudeeler ze kontrolléieren.
Antimon läit an der Period 5 an an der Grupp 15. Déi hei gewisen Noperschaft weist: Et läit an der selwechter Period tëscht Zënn an Tellur; Arsen läit an der selwechter Grupp driwwer an Wismuth drënner. Dës Positioune maachen et méiglech, Atomgréisst, Ionisatiounsenergie a Bindungsverhalen mat den nopesch Elementer ze vergläichen.
D’Wäerter beschreiwen, wou et zoutrëfft, d’Element oder den neutralen Atom. Physikalesch Date kënnen vun der allotroper Form, dem Drock an de Miessbedéngungen ofhänken.
Antimon war scho viru 3000 BC bekannt; et gëtt hei keen eenzelen Entdecker genannt. Déi fréi Notzung läit virun der moderner Chimie, dofir sinn d’Materialnotzung, d’cheemesch Identifikatioun an déi spéider Definitioun iwwer d’Uerdnungszuel verschidde geschichtlech Etappen.
D’Standard-Atommass ass 121.760(1). Dëse Wäert bezitt sech op d’Isotopenzesummesetzung vun natierlechem Material op der Äerd an net op d’Mass vun engem eenzelen Atom.
Antimon huet op d’mannst ee stabilen Isotop. Verschidden Isotopen hu gläich vill Protonen a gehéieren dofir zum selwechten Element, mee si hunn ënnerschiddlech Neutronenzuelen an Atommassen.
D’Gefore vu Antimon hänke vun der cheemescher Form, der Dosis an dem Expositiounswee of. Antimon a renger Form, seng Ionen a seng Verbindunge kënne ganz ënnerschiddlech biologesch an Ëmwelteffekter hunn; dofir mussen d’Sécherheetsdate fir déi konkret Substanz kontrolléiert ginn.