Badania naukowe
Pierwiastek wytwarza się, izoluje lub mierzy przede wszystkim po to, aby badać budowę atomu i jądra oraz sprawdzać trendy w układzie okresowym.
Polon to pierwiastek o liczbie atomowej 84 (Po), położony w okresie 6, grupie 16 i bloku p. Stan odniesienia w temperaturze pokojowej: ciało stałe. Konfiguracja elektronowa: [Xe] 4f14 5d10 6s2 6p4.
Pierwiastki grupy 16 mają sześć elektronów walencyjnych. Częste są stopnie utlenienia −2 oraz dodatnie stopnie utlenienia w związkach z bardziej elektroujemnymi pierwiastkami.
Konfiguracja elektronowa atomu to [Xe] 4f14 5d10 6s2 6p4. Liczba i energia elektronów walencyjnych wpływają na tworzenie wiązań, typowe stopnie utlenienia oraz podobieństwa z sąsiednimi pierwiastkami.
Typowe są wodorki, tlenki, siarczki lub selenki oraz związki tlenowe na dodatnich stopniach utlenienia. Charakter wiązań zmienia się od wyraźnie kowalencyjnego u lżejszych pierwiastków do coraz bardziej metalicznego w dół grupy.
W temperaturze pokojowej stanem odniesienia jest ciało stałe. Podawana gęstość wynosi 9.196 g/cm³. Temperatura topnienia wynosi 527 K (253.9 °C). Temperatura wrzenia wynosi 1 235 K (961.9 °C). Ciśnienie, czystość próbki i struktura krystaliczna mogą wpływać na mierzone właściwości fizyczne.
W praktyce najważniejsze konteksty występowania i zastosowań to: Badania naukowe, Ciepło z rozpadu promieniotwórczego oraz Historia.
Pierwiastek wytwarza się, izoluje lub mierzy przede wszystkim po to, aby badać budowę atomu i jądra oraz sprawdzać trendy w układzie okresowym.
W technice jądrowej znaczenie mają właściwości jąder atomowych, pochłanianie lub emisja promieniowania oraz zachowanie materiału w polu neutronowym i w wysokiej temperaturze.
W tym zastosowaniu wykorzystuje się właściwości chemiczne lub fizyczne tego pierwiastka i jego związków, dobrane do konkretnych wymagań materiału lub procesu.
Pierwiastek znajduje się w okresie 6 i grupie 16. W jego rzeczywistym otoczeniu w układzie okresowym widać między innymi: Antymon, Tellur, Jod, Bizmut, Polon, Astat. Porównanie tych pozycji pomaga zrozumieć zmiany promienia atomowego, energii jonizacji, elektronów walencyjnych i sposobów tworzenia wiązań.
Wartości opisują pierwiastek lub atom obojętny tam, gdzie ma to zastosowanie. Dane fizyczne mogą zależeć od odmiany alotropowej, ciśnienia i warunków pomiaru.
Odkrycie pierwiastka wiąże się z osobą lub zespołem: Pierre Curie. Rozpoznanie nowego pierwiastka, uzyskanie czystej próbki i późniejsze przypisanie współczesnej liczby atomowej nie zawsze następowały w tym samym czasie.
Pierwiastek nie ma standardowej masy atomowej, ponieważ nie istnieje charakterystyczna naturalna mieszanina izotopów, z której można obliczyć stabilną średnią ważoną.
Pierwiastek nie ma trwałych izotopów. Wszystkie jego izotopy są promieniotwórcze, dlatego przy pomiarach i zastosowaniach znaczenie mają ich okresy półtrwania i sposoby rozpadu.
Pierwiastek jest promieniotwórczy. Praca z nim wymaga kontroli radiologicznej odpowiedniej do izotopu, aktywności, rodzaju promieniowania i postaci chemicznej; w praktyce obowiązują specjalistyczne procedury laboratoryjne lub przemysłowe.