Ogniwa słoneczne
W elektronice wykorzystuje się jego przewodnictwo, właściwości półprzewodnikowe, odpowiedź optyczną albo stabilność chemiczną w cienkich warstwach i elementach urządzeń.
Tellur to pierwiastek o liczbie atomowej 52 (Te), położony w okresie 5, grupie 16 i bloku p. Stan odniesienia w temperaturze pokojowej: ciało stałe. Konfiguracja elektronowa: [Kr] 4d10 5s2 5p4.
Pierwiastki grupy 16 mają sześć elektronów walencyjnych. Częste są stopnie utlenienia −2 oraz dodatnie stopnie utlenienia w związkach z bardziej elektroujemnymi pierwiastkami.
Konfiguracja elektronowa atomu to [Kr] 4d10 5s2 5p4. Liczba i energia elektronów walencyjnych wpływają na tworzenie wiązań, typowe stopnie utlenienia oraz podobieństwa z sąsiednimi pierwiastkami.
Typowe są wodorki, tlenki, siarczki lub selenki oraz związki tlenowe na dodatnich stopniach utlenienia. Charakter wiązań zmienia się od wyraźnie kowalencyjnego u lżejszych pierwiastków do coraz bardziej metalicznego w dół grupy.
W temperaturze pokojowej stanem odniesienia jest ciało stałe. Podawana gęstość wynosi 6.24 g/cm³. Temperatura topnienia wynosi 722.7 K (449.6 °C). Temperatura wrzenia wynosi 1 261 K (987.9 °C). Ciśnienie, czystość próbki i struktura krystaliczna mogą wpływać na mierzone właściwości fizyczne.
W praktyce najważniejsze konteksty występowania i zastosowań to: Ogniwa słoneczne, Materiały termoelektryczne oraz Stopy.
W elektronice wykorzystuje się jego przewodnictwo, właściwości półprzewodnikowe, odpowiedź optyczną albo stabilność chemiczną w cienkich warstwach i elementach urządzeń.
W tym zastosowaniu wykorzystuje się właściwości chemiczne lub fizyczne tego pierwiastka i jego związków, dobrane do konkretnych wymagań materiału lub procesu.
Dodatek tego pierwiastka lub jego związków może zmieniać twardość, wytrzymałość, odporność korozyjną, temperaturę topnienia albo zachowanie materiału w wysokiej temperaturze.
Pierwiastek znajduje się w okresie 5 i grupie 16. W jego rzeczywistym otoczeniu w układzie okresowym widać między innymi: Arsen, Selen, Brom, Antymon, Tellur, Jod. Porównanie tych pozycji pomaga zrozumieć zmiany promienia atomowego, energii jonizacji, elektronów walencyjnych i sposobów tworzenia wiązań.
Wartości opisują pierwiastek lub atom obojętny tam, gdzie ma to zastosowanie. Dane fizyczne mogą zależeć od odmiany alotropowej, ciśnienia i warunków pomiaru.
Odkrycie pierwiastka wiąże się z osobą lub zespołem: Franz-Joseph Müller von Reichenstein. Rozpoznanie nowego pierwiastka, uzyskanie czystej próbki i późniejsze przypisanie współczesnej liczby atomowej nie zawsze następowały w tym samym czasie.
Standardowa masa atomowa wynosi 127.60(3). Wartość ta odnosi się do składu izotopowego naturalnego materiału ziemskiego, a nie do masy jednego konkretnego atomu.
Pierwiastek ma co najmniej jeden trwały izotop. Izotopy mają tę samą liczbę protonów, lecz różną liczbę neutronów, dlatego zachowują tożsamość chemiczną pierwiastka, ale różnią się masą atomową.
Ryzyko zależy od postaci chemicznej, dawki i drogi narażenia. Czysty pierwiastek, jego jony i związki mogą mieć bardzo różne działanie biologiczne i środowiskowe, dlatego należy korzystać z danych bezpieczeństwa dla konkretnej substancji.