Zonnecellen
Telluur speelt een rol bij zonnecellen. De relevante eigenschap hangt af van de chemische vorm, samenstelling en het materiaal of proces waarin het element wordt gebruikt.
Telluur (Te) is element 52 van het periodiek systeem, een metalloïde in groep 16, periode 5 en het p-blok. De elektronenconfiguratie [Kr] 4d10 5s2 5p4 helpt verklaren hoe het element bindt en reageert; de referentietoestand bij kamertemperatuur is vast.
Elementen van groep 16 hebben zes valentie-elektronen. Binding, oxidatietoestand en moleculaire of kristallijne structuur bepalen sterk hoe de afzonderlijke elementen zich gedragen.
Voor telluur laat de configuratie [Kr] 4d10 5s2 5p4 zien welke buitenste elektronen beschikbaar zijn. Twee elektronen ontbreken voor een volledig gevulde schil, maar covalente binding en meerdere oxidatietoestanden zijn eveneens belangrijk.
Veelvoorkomende vormen zijn oxiden, sulfiden of verwante chalcogeniden, hydriden en covalente verbindingen. De balans tussen −2 en positieve oxidatietoestanden hangt af van het element en zijn bindingspartners.
Bij kamertemperatuur is de referentietoestand vast. De vermelde dichtheid is 6.24 g/cm³. Het smeltpunt is 722.7 K (449.6 °C). Het kookpunt is 1 261 K (987.9 °C). Druk, zuiverheid en kristalstructuur kunnen gemeten waarden verschuiven; bij elementen met meerdere allotropen kan ook de structuur zelf een duidelijk verschil maken.
In de praktijk komt telluur vooral naar voren in toepassingen en contexten zoals zonnecellen, thermo-elektrische materialen en legeringen.
Telluur speelt een rol bij zonnecellen. De relevante eigenschap hangt af van de chemische vorm, samenstelling en het materiaal of proces waarin het element wordt gebruikt.
Telluur speelt een rol bij thermo-elektrische materialen. De relevante eigenschap hangt af van de chemische vorm, samenstelling en het materiaal of proces waarin het element wordt gebruikt.
Telluur kan aan metalen of legeringen worden toegevoegd om mechanische, thermische of corrosie-eigenschappen te veranderen.
Telluur staat in periode 5, groep 16 en het p-blok. De getoonde omgeving bevat onder meer Arseen, Seleen, Broom, Antimoon. Vergelijking met deze elementen helpt trends in atoomgrootte, ionisatie-energie, elektronegativiteit en binding langs het periodiek systeem te volgen.
De waarden beschrijven het element of het neutrale atoom waar van toepassing. Fysische gegevens kunnen afhangen van allotroop, druk, zuiverheid en meetomstandigheden.
De ontdekking van telluur wordt in deze historische registratie in verband gebracht met Franz-Joseph Müller von Reichenstein. Herkenning als element, isolatie van een zuiver monster en de latere definitie via het atoomnummer vonden niet noodzakelijk op hetzelfde moment plaats.
Het standaard atoomgewicht is 127.60(3). Deze waarde beschrijft de natuurlijke isotopensamenstelling van terrestrisch materiaal en is niet de massa van één specifiek atoom.
Telluur heeft ten minste één stabiele isotoop. Isotopen hebben hetzelfde aantal protonen en horen dus bij hetzelfde element, maar verschillen in neutronental en atoommassa.
De risico’s van telluur hangen af van chemische vorm, dosis en blootstellingsroute. Het element, zijn ionen en zijn verbindingen kunnen zeer verschillende biologische en milieueffecten hebben; controleer daarom de veiligheidsgegevens van de werkelijk gebruikte stof.