Funkcja tarczycy
Jod jest niezbędnym składnikiem hormonów tarczycy, dlatego jego odpowiednia podaż ma znaczenie dla prawidłowej pracy tego gruczołu.
Jod to pierwiastek o liczbie atomowej 53 (I), położony w okresie 5, grupie 17 i bloku p. Stan odniesienia w temperaturze pokojowej: ciało stałe. Konfiguracja elektronowa: [Kr] 4d10 5s2 5p5.
Halogeny mają siedem elektronów walencyjnych. Przyjęcie jednego elektronu dopełnia powłokę walencyjną, dlatego jony o ładunku −1 są w tej grupie bardzo częste.
Konfiguracja elektronowa atomu to [Kr] 4d10 5s2 5p5. Liczba i energia elektronów walencyjnych wpływają na tworzenie wiązań, typowe stopnie utlenienia oraz podobieństwa z sąsiednimi pierwiastkami.
Wolny jod występuje jako I₂. W związkach spotyka się jodki oraz związki tlenowe jodu, a chemia pierwiastka obejmuje kilka dodatnich stopni utlenienia.
W temperaturze pokojowej stanem odniesienia jest ciało stałe. Podawana gęstość wynosi 4.933 g/cm³. Temperatura topnienia wynosi 386.8 K (113.7 °C). Temperatura wrzenia wynosi 457.4 K (184.2 °C). Ciśnienie, czystość próbki i struktura krystaliczna mogą wpływać na mierzone właściwości fizyczne.
W praktyce najważniejsze konteksty występowania i zastosowań to: Funkcja tarczycy, Żywienie, Środki antyseptyczne oraz Fotografia.
Jod jest niezbędnym składnikiem hormonów tarczycy, dlatego jego odpowiednia podaż ma znaczenie dla prawidłowej pracy tego gruczołu.
Pierwiastek lub jego związki uczestniczą w procesach biologicznych albo dostarczają składników potrzebnych organizmom i roślinom; znaczenie zależy od dawki i formy chemicznej.
Odpowiednie związki wykorzystuje się do ograniczania wzrostu mikroorganizmów lub niepożądanych reakcji chemicznych; skuteczność i bezpieczeństwo zależą od stężenia i postaci związku.
Właściwości elektronowe lub oddziaływanie z promieniowaniem wykorzystuje się do rejestrowania obrazu albo wytwarzania promieniowania w aparaturze specjalistycznej.
Pierwiastek znajduje się w okresie 5 i grupie 17. W jego rzeczywistym otoczeniu w układzie okresowym widać między innymi: Selen, Brom, Krypton, Tellur, Jod, Ksenon. Porównanie tych pozycji pomaga zrozumieć zmiany promienia atomowego, energii jonizacji, elektronów walencyjnych i sposobów tworzenia wiązań.
Wartości opisują pierwiastek lub atom obojętny tam, gdzie ma to zastosowanie. Dane fizyczne mogą zależeć od odmiany alotropowej, ciśnienia i warunków pomiaru.
Odkrycie pierwiastka wiąże się z osobą lub zespołem: Bernard Courtois. Rozpoznanie nowego pierwiastka, uzyskanie czystej próbki i późniejsze przypisanie współczesnej liczby atomowej nie zawsze następowały w tym samym czasie.
Standardowa masa atomowa wynosi 126.90447(3). Wartość ta odnosi się do składu izotopowego naturalnego materiału ziemskiego, a nie do masy jednego konkretnego atomu.
Pierwiastek ma co najmniej jeden trwały izotop. Izotopy mają tę samą liczbę protonów, lecz różną liczbę neutronów, dlatego zachowują tożsamość chemiczną pierwiastka, ale różnią się masą atomową.
Wolny pierwiastek lub jego reaktywne związki mogą działać żrąco albo toksycznie. Ryzyko silnie zależy od postaci chemicznej i stężenia.