Geologia
W tym zastosowaniu wykorzystuje się właściwości chemiczne lub fizyczne tego pierwiastka i jego związków, dobrane do konkretnych wymagań materiału lub procesu.
Radon to pierwiastek o liczbie atomowej 86 (Rn), położony w okresie 6, grupie 18 i bloku p. Stan odniesienia w temperaturze pokojowej: gaz. Konfiguracja elektronowa: [Xe] 4f14 5d10 6s2 6p6.
Gazy szlachetne mają zapełnioną zewnętrzną powłokę elektronową, co silnie ogranicza ich reaktywność. Dla cięższych członów grupy znane są jednak związki chemiczne powstające w odpowiednio silnie utleniających warunkach.
Konfiguracja elektronowa atomu to [Xe] 4f14 5d10 6s2 6p6. Liczba i energia elektronów walencyjnych wpływają na tworzenie wiązań, typowe stopnie utlenienia oraz podobieństwa z sąsiednimi pierwiastkami.
W stanie wolnym występuje jako gaz jednoatomowy. Związki chemiczne są nieliczne, lecz dla cięższych gazów szlachetnych znane są połączenia, zwłaszcza z fluorem i tlenem.
W temperaturze pokojowej stanem odniesienia jest gaz. Podawana gęstość wynosi 9.73 g/L. Temperatura topnienia wynosi 202 K (-71.15 °C). Temperatura wrzenia wynosi 211.5 K (-61.65 °C). Ciśnienie, czystość próbki i struktura krystaliczna mogą wpływać na mierzone właściwości fizyczne.
W praktyce najważniejsze konteksty występowania i zastosowań to: Geologia, Zdrowie oraz Badania naukowe.
W tym zastosowaniu wykorzystuje się właściwości chemiczne lub fizyczne tego pierwiastka i jego związków, dobrane do konkretnych wymagań materiału lub procesu.
Pierwiastek lub jego związki uczestniczą w procesach biologicznych albo dostarczają składników potrzebnych organizmom i roślinom; znaczenie zależy od dawki i formy chemicznej.
Pierwiastek wytwarza się, izoluje lub mierzy przede wszystkim po to, aby badać budowę atomu i jądra oraz sprawdzać trendy w układzie okresowym.
Pierwiastek znajduje się w okresie 6 i grupie 18. W jego rzeczywistym otoczeniu w układzie okresowym widać między innymi: Jod, Ksenon, Astat, Radon, Tenes, Oganeson. Porównanie tych pozycji pomaga zrozumieć zmiany promienia atomowego, energii jonizacji, elektronów walencyjnych i sposobów tworzenia wiązań.
Wartości opisują pierwiastek lub atom obojętny tam, gdzie ma to zastosowanie. Dane fizyczne mogą zależeć od odmiany alotropowej, ciśnienia i warunków pomiaru.
Odkrycie pierwiastka wiąże się z osobą lub zespołem: Friedrich Ernst Dorn. Rozpoznanie nowego pierwiastka, uzyskanie czystej próbki i późniejsze przypisanie współczesnej liczby atomowej nie zawsze następowały w tym samym czasie.
Pierwiastek nie ma standardowej masy atomowej, ponieważ nie istnieje charakterystyczna naturalna mieszanina izotopów, z której można obliczyć stabilną średnią ważoną.
Pierwiastek nie ma trwałych izotopów. Wszystkie jego izotopy są promieniotwórcze, dlatego przy pomiarach i zastosowaniach znaczenie mają ich okresy półtrwania i sposoby rozpadu.
Pierwiastek jest promieniotwórczy. Praca z nim wymaga kontroli radiologicznej odpowiedniej do izotopu, aktywności, rodzaju promieniowania i postaci chemicznej; w praktyce obowiązują specjalistyczne procedury laboratoryjne lub przemysłowe.