Geologie
Isotopen, Mineralien oder Zerfallsprodukter gi benotzt, fir geologesch Prozesser an d’Geschicht vu Gestengs nozëvollzéien.
Radon ass dat cheemescht Element mat der Uerdnungszuel 86 an dem Symbol Rn; et läit an der Period 6, an der Grupp 18 an am p-Block. De Referenz-Aggregatzoustand bei Raumtemperatur ass gasfërmeg. Seng Elektronekonfiguratioun ass [Xe] 4f14 5d10 6s2 6p6.
Déi baussenzeg Elektroneschuel ass gefëllt; doduerch ass d’Tendenz, Elektronen opzehuelen, ofzeginn oder ze deelen, staark reduzéiert. Dat ass den Haaptgrond, firwat Edelgaser vill manner reaktiv si wéi d’Nopeschgruppen.
Déi méi schwéier Edelgaser sinn net komplett inert: ënner passenden Bedéngunge bilde verschiddener Verbindungen, besonnesch mat staark elektronegativen Elementer. Den Trend vun der Grupp ass also eng niddreg Reaktivitéit an net eng absolut cheemesch Inertheet.
Radon ass ënner normale Bedéngungen eenatomëg. Edelgasverbindunge si rar, mee déi méi schwéier Membere kënnen ënner staark oxidéierende Bedéngunge Verbindunge bilden; bei Xenon sinn zum Beispill Fluoriden an Oxide gutt charakteriséiert.
De Referenz-Aggregatzoustand bei Raumtemperatur ass gasfërmeg. Déi uginn Dicht ass 9.73 g/L. De Schmëlzpunkt ass 202 K (-71.15 °C). De Kachpunkt ass 211.5 K (-61.65 °C). Drock, Rengheet a Kristallstruktur kënnen déi gemoosse physikalesch Eegenschafte veränneren.
An der Praxis fënnt een Radon ënner anerem a folgende Beräicher: Geologie, Gesondheet an Wëssenschaftlech Fuerschung.
Isotopen, Mineralien oder Zerfallsprodukter gi benotzt, fir geologesch Prozesser an d’Geschicht vu Gestengs nozëvollzéien.
Radon ass haaptsächlech wichteg, well Expositioun, Radioaktivitéit oder biologesch Effekter gemooss a kontrolléiert musse ginn.
Radon gëtt haaptsächlech hiergestallt, isoléiert oder gemooss, fir atomar, nuklear a periodesch Trends z’ënnersichen, an net fir eng kommerziell Notzung a grousse Quantitéiten.
Radon läit an der Period 6 an an der Grupp 18. Déi hei gewisen Noperschaft weist: Astat läit an der selwechter Period direkt lénks dovun; Xenon läit an der selwechter Grupp driwwer an Oganesson drënner. Dës Positioune maachen et méiglech, Atomgréisst, Ionisatiounsenergie a Bindungsverhalen mat den nopesch Elementer ze vergläichen.
D’Wäerter beschreiwen, wou et zoutrëfft, d’Element oder den neutralen Atom. Physikalesch Date kënnen vun der allotroper Form, dem Drock an de Miessbedéngungen ofhänken.
D’Entdeckung vu Radon gëtt mat Friedrich Ernst Dorn a Verbindung bruecht. D’Erkennung vum Element, d’Isolatioun vun enger renger Prouf an d’Zouuerdnung vun der moderner Uerdnungszuel sinn net onbedéngt zur selwechter Zäit geschitt.
Radon huet keng Standard-Atommass. Et gëtt keng charakteristesch terrestresch Isotopemëschung, aus där ee stabile, no natierlecher Heefegkeet gewiichten Duerchschnëtt bestëmmt kéint ginn.
Radon huet kee stabilen Isotop. Seng Isotope si radioaktiv; hir Hallefwäertszäiten an Zerfallsaarte si wichteg, wann d’Element gemooss, gehandhabt oder benotzt gëtt.
Radon ass radioaktiv. D’Aarbecht domat erfuerdert radiologesch Schutzmoossnamen, déi zum Isotop, zur Aktivitéit, zur Stralungsart an zur cheemescher Form passen.