Wëssenschaftlech Fuerschung
Astat gëtt haaptsächlech hiergestallt, isoléiert oder gemooss, fir atomar, nuklear a periodesch Trends z’ënnersichen, an net fir eng kommerziell Notzung a grousse Quantitéiten.
Astat ass dat cheemescht Element mat der Uerdnungszuel 85 an dem Symbol At; et läit an der Period 6, an der Grupp 17 an am p-Block. De Referenz-Aggregatzoustand bei Raumtemperatur ass fest. Seng Elektronekonfiguratioun ass [Xe] 4f14 5d10 6s2 6p5.
Halogenen hu siwe Valenzelektronen. D’Opnam vun engem Elektron fëllt déi baussenzeg Schuel, dofir si Halogenidione mat −1 heefeg; bei de méi schwéiere Membere kënnen déi kovalent Halogenverbindungen eng breet Palett vun Oxidatiounszoustänn weisen.
Déi fräi Elementer si reaktiv a kommen an der Natur allgemeng net onverbonnen vir. No ënnen an der Grupp änneren d’Reaktivitéit an den Aggregatzoustand, well d’Atomer méi grouss a méi polariséierbar ginn.
Dat fräit Element ass molekular oder soss staark reaktiv, wärend Halogenidionen zu deene heefegste cheemesche Forme gehéieren. Waasserstoffhalogeniden, Metallhalogeniden, Interhalogenverbindungen an, bei de méi schwéieren Halogenen, sauerstoffhalteg Verbindunge féieren d’Chimie wäit iwwer den einfachen Oxidatiounszoustand −1 eraus.
De Referenz-Aggregatzoustand bei Raumtemperatur ass fest. De Schmëlzpunkt ass 575 K (301.9 °C). De Kachpunkt ass 610 K (336.9 °C). Drock, Rengheet a Kristallstruktur kënnen déi gemoosse physikalesch Eegenschafte veränneren.
An der Praxis fënnt een Astat ënner anerem a folgende Beräicher: Wëssenschaftlech Fuerschung, Nuklearmedizin an Cheemesch Synthes.
Astat gëtt haaptsächlech hiergestallt, isoléiert oder gemooss, fir atomar, nuklear a periodesch Trends z’ënnersichen, an net fir eng kommerziell Notzung a grousse Quantitéiten.
E passend Radioisotop vu Astat kann fir Bildgebung oder Behandlung benotzt ginn, wann d’Stralungsart an d’Hallefwäertszäit zur medizinescher Aufgab passen.
Astat gëtt als Element, Reagens, Bestanddeel vu Katalysatoren oder Ausgangsstoff bei der Hierstellung vun anere Chemikalie benotzt.
Astat läit an der Period 6 an an der Grupp 17. Déi hei gewisen Noperschaft weist: Et läit an der selwechter Period tëscht Polonium an Radon; Jod läit an der selwechter Grupp driwwer an Tennessin drënner. Dës Positioune maachen et méiglech, Atomgréisst, Ionisatiounsenergie a Bindungsverhalen mat den nopesch Elementer ze vergläichen.
D’Wäerter beschreiwen, wou et zoutrëfft, d’Element oder den neutralen Atom. Physikalesch Date kënnen vun der allotroper Form, dem Drock an de Miessbedéngungen ofhänken.
D’Entdeckung vu Astat gëtt mat Dale R. Corson a Verbindung bruecht. D’Erkennung vum Element, d’Isolatioun vun enger renger Prouf an d’Zouuerdnung vun der moderner Uerdnungszuel sinn net onbedéngt zur selwechter Zäit geschitt.
Astat huet keng Standard-Atommass. Et gëtt keng charakteristesch terrestresch Isotopemëschung, aus där ee stabile, no natierlecher Heefegkeet gewiichten Duerchschnëtt bestëmmt kéint ginn.
Astat huet kee stabilen Isotop. Seng Isotope si radioaktiv; hir Hallefwäertszäiten an Zerfallsaarte si wichteg, wann d’Element gemooss, gehandhabt oder benotzt gëtt.
Astat ass radioaktiv. D’Aarbecht domat erfuerdert radiologesch Schutzmoossnamen, déi zum Isotop, zur Aktivitéit, zur Stralungsart an zur cheemescher Form passen.