Χημικό στοιχείο · σελίδα αναφοράς
53I

Ιώδιο

Το στοιχείο «Ιώδιο» έχει ατομικό αριθμό 53 και σύμβολο I. Βρίσκεται στην περίοδο 5, στην ομάδα 17 και στον τομέα p. Σε θερμοκρασία δωματίου η κατάσταση αναφοράς είναι στερεό. Η ηλεκτρονιακή του διαμόρφωση είναι [Kr] 4d10 5s2 5p5.

Ατομικός αριθμός53
Σχετική ατομική μάζα126.90447(3)
Ομάδα17
Περίοδος5
Τομέαςp
Ηλεκτρονιακή διαμόρφωση[Kr] 4d10 5s2 5p5
Ηλεκτρονιακή δομή

Τι καθορίζει τη χημεία του

Το στοιχείο «Ιώδιο» είναι αλογόνο με επτά ηλεκτρόνια σθένους. Η πρόσληψη ενός ηλεκτρονίου συμπληρώνει την εξωτερική στιβάδα, γι’ αυτό τα ιόντα με φορτίο −1 είναι πολύ συνηθισμένα.

Η ελεύθερη στοιχειακή μορφή είναι δραστική και συνήθως δεν απαντά αδέσμευτη στη φύση. Η διαμόρφωση [Kr] 4d10 5s2 5p5 βοηθά να ερμηνευθούν οι δεσμοί και οι μεταβολές δραστικότητας μέσα στην ομάδα.

Χημικές μορφές

Ενώσεις, ιόντα και υλικά

Η ελεύθερη μορφή του στοιχείου «Ιώδιο» είναι δραστική, ενώ τα αλογονίδια είναι από τις συνηθέστερες χημικές μορφές του. Σχηματίζονται επίσης ενώσεις με υδρογόνο, μέταλλα και άλλα αλογόνα.

Φυσική συμπεριφορά

Κατάσταση και αλλαγές φάσης

Σε θερμοκρασία δωματίου η κατάσταση αναφοράς είναι στερεό. Η αναφερόμενη πυκνότητα είναι 4.933 g/cm³. Το σημείο τήξης είναι 386.8 K (113.7 °C). Το σημείο βρασμού είναι 457.4 K (184.2 °C). Η πίεση, η καθαρότητα και η κρυσταλλική δομή μπορούν να μεταβάλουν τις μετρούμενες φυσικές τιμές.

Παρουσία και εφαρμογές

Παρουσία και χρήσεις: Ιώδιο

Στη Γη, το στοιχείο «Ιώδιο» απαντά σε ορυκτά, ενώσεις ή στοιχειακή μορφή ανάλογα με τη χημική του δραστικότητα και το γεωχημικό περιβάλλον. Στην πράξη, σημαντικές εφαρμογές που παρουσιάζονται εδώ είναι Λειτουργία του θυρεοειδούς, Διατροφή και Αντισηπτικά.

Στην πράξη

Παραδείγματα πραγματικών χρήσεων

Λειτουργία του θυρεοειδούς

Το στοιχείο «Ιώδιο» χρησιμοποιείται σε εφαρμογές που σχετίζονται με «Λειτουργία του θυρεοειδούς», όταν οι φυσικές ή χημικές ιδιότητές του προσφέρουν το κατάλληλο πλεονέκτημα.

Διατροφή

Το στοιχείο «Ιώδιο» χρησιμοποιείται σε εφαρμογές που σχετίζονται με «Διατροφή», όταν οι φυσικές ή χημικές ιδιότητές του προσφέρουν το κατάλληλο πλεονέκτημα.

Αντισηπτικά

Το στοιχείο «Ιώδιο» χρησιμοποιείται σε εφαρμογές που σχετίζονται με «Αντισηπτικά», όταν οι φυσικές ή χημικές ιδιότητές του προσφέρουν το κατάλληλο πλεονέκτημα.

Φωτογραφία

Το στοιχείο «Ιώδιο» χρησιμοποιείται σε εφαρμογές που σχετίζονται με «Φωτογραφία», όταν οι φυσικές ή χημικές ιδιότητές του προσφέρουν το κατάλληλο πλεονέκτημα.

Θέση στον περιοδικό πίνακα

Τι δείχνουν τα γειτονικά στοιχεία

Το στοιχείο «Ιώδιο» βρίσκεται στην περίοδο 5 και στην ομάδα 17. Η σύγκριση με τα πραγματικά γειτονικά στοιχεία του πίνακα βοηθά να εξεταστούν τάσεις όπως το ατομικό μέγεθος, η ενέργεια ιοντισμού, η ηλεκτραρνητικότητα και ο χαρακτήρας των χημικών δεσμών.

Δεδομένα αναφοράς

Φυσικές και ατομικές ιδιότητες

Κατηγορίαδιατομικό αμέταλλο
Κατάσταση σε θερμοκρασία δωματίουΣτερεό
Ηλεκτρονιακές στιβάδες2 · 8 · 18 · 18 · 7
Πυκνότητα4.933 g/cm³
Σημείο τήξης386.8 K (113.7 °C)
Σημείο βρασμού457.4 K (184.2 °C)
Ηλεκτραρνητικότητα Pauling2.66
Πρώτη ενέργεια ιοντισμού1 008 kJ/mol
Ηλεκτρονική συγγένεια295.2 kJ/mol

Οι τιμές αφορούν το στοιχείο ή το ουδέτερο άτομο, όπου αυτό εφαρμόζεται. Τα φυσικά δεδομένα μπορεί να εξαρτώνται από το αλλότροπο, την πίεση και τις συνθήκες μέτρησης.

Ιστορία

Ανακάλυψη και ταυτοποίηση

Η ανακάλυψη του στοιχείου «Ιώδιο» συνδέεται με Bernard Courtois. Η αναγνώριση του στοιχείου, η απομόνωση καθαρού δείγματος και η απόδοση του σύγχρονου ατομικού αριθμού δεν συνέβησαν απαραίτητα την ίδια στιγμή.

Ισότοπα και ατομική μάζα

Πώς η ισοτοπική σύσταση αλλάζει τις τιμές

Η σχετική ατομική μάζα αναφοράς είναι 126.90447(3). Η τιμή αφορά τη συνήθη ισοτοπική σύσταση φυσικού γήινου υλικού και όχι τη μάζα ενός συγκεκριμένου ατόμου.

Το στοιχείο «Ιώδιο» έχει τουλάχιστον ένα σταθερό ισότοπο. Τα ισότοπα έχουν τον ίδιο αριθμό πρωτονίων, άρα την ίδια στοιχειακή ταυτότητα, αλλά διαφορετικό αριθμό νετρονίων και διαφορετικές ατομικές μάζες.

Ασφάλεια

Χειρισμός και έκθεση

Η ελεύθερη μορφή ή δραστικές ενώσεις του στοιχείου «Ιώδιο» μπορεί να είναι διαβρωτικές ή τοξικές. Ο κίνδυνος εξαρτάται έντονα από τη χημική μορφή, τη συγκέντρωση και την οδό έκθεσης.