Stopy
Dodatek tego pierwiastka lub jego związków może zmieniać twardość, wytrzymałość, odporność korozyjną, temperaturę topnienia albo zachowanie materiału w wysokiej temperaturze.
Magnez to pierwiastek o liczbie atomowej 12 (Mg), położony w okresie 3, grupie 2 i bloku s. Stan odniesienia w temperaturze pokojowej: ciało stałe. Konfiguracja elektronowa: [Ne] 3s2.
Pierwiastki grupy 2 mają dwa elektrony walencyjne. Ich oddanie prowadzi najczęściej do jonów +2, typowych dla metali ziem alkalicznych.
Konfiguracja elektronowa atomu to [Ne] 3s2. Liczba i energia elektronów walencyjnych wpływają na tworzenie wiązań, typowe stopnie utlenienia oraz podobieństwa z sąsiednimi pierwiastkami.
Najczęściej występuje stopień utlenienia +2. Ważne rodziny związków obejmują tlenki, wodorotlenki, halogenki, węglany i siarczany, których rozpuszczalność silnie zmienia się w dół grupy.
W temperaturze pokojowej stanem odniesienia jest ciało stałe. Podawana gęstość wynosi 1.738 g/cm³. Temperatura topnienia wynosi 923 K (649.9 °C). Temperatura wrzenia wynosi 1 363 K (1 090 °C). Ciśnienie, czystość próbki i struktura krystaliczna mogą wpływać na mierzone właściwości fizyczne.
W praktyce najważniejsze konteksty występowania i zastosowań to: Stopy, Pirotechnika oraz Biologia.
Dodatek tego pierwiastka lub jego związków może zmieniać twardość, wytrzymałość, odporność korozyjną, temperaturę topnienia albo zachowanie materiału w wysokiej temperaturze.
W tym zastosowaniu wykorzystuje się właściwości chemiczne lub fizyczne tego pierwiastka i jego związków, dobrane do konkretnych wymagań materiału lub procesu.
Pierwiastek lub jego związki uczestniczą w procesach biologicznych albo dostarczają składników potrzebnych organizmom i roślinom; znaczenie zależy od dawki i formy chemicznej.
Pierwiastek znajduje się w okresie 3 i grupie 2. W jego rzeczywistym otoczeniu w układzie okresowym widać między innymi: Lit, Beryl, Sód, Magnez, Potas, Wapń. Porównanie tych pozycji pomaga zrozumieć zmiany promienia atomowego, energii jonizacji, elektronów walencyjnych i sposobów tworzenia wiązań.
Wartości opisują pierwiastek lub atom obojętny tam, gdzie ma to zastosowanie. Dane fizyczne mogą zależeć od odmiany alotropowej, ciśnienia i warunków pomiaru.
Odkrycie pierwiastka wiąże się z osobą lub zespołem: Joseph Black. Rozpoznanie nowego pierwiastka, uzyskanie czystej próbki i późniejsze przypisanie współczesnej liczby atomowej nie zawsze następowały w tym samym czasie.
Standardowa masa atomowa jest podawana jako przedział [24.304, 24.307]. Udziały izotopów w naturalnych próbkach mogą się nieznacznie różnić, dlatego pojedyncza wartość dziesiętna nie oddawałaby rzeczywistej zmienności.
Pierwiastek ma co najmniej jeden trwały izotop. Izotopy mają tę samą liczbę protonów, lecz różną liczbę neutronów, dlatego zachowują tożsamość chemiczną pierwiastka, ale różnią się masą atomową.
Ryzyko zależy od postaci chemicznej, dawki i drogi narażenia. Czysty pierwiastek, jego jony i związki mogą mieć bardzo różne działanie biologiczne i środowiskowe, dlatego należy korzystać z danych bezpieczeństwa dla konkretnej substancji.